Ήταν χειμώνας βαρύς, τόσο που οι Τραπεζούντιοι δεν θυμούνταν βαρύτερο χειμώνα. Αδιάβατη είχε κάνει το χιόνι όλη την περιοχή. Μέσα στην πόλη οι δρόμοι είχαν κλείσει. Τα δέντρα κείτονταν καταγής, σπασμένα ή ξεριζωμένα.
Κάποιος ξενομερίτης, Λέων ήταν το όνομά του, έμενε στην Τραπεζούντα και την είχε αγαπήσει σαν πατρίδα του. Κάποτε λοιπόν, αποφάσισε να ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη. Το πλοίο που πήρε όμως καθώς περνούσε από την Ηράκλεια του Πόντου, έπεσε σε μεγάλη θαλασσοταραχή.
Κάποιος Τραπεζούντιος που λεγόταν Μιχαήλ ξενιτεύτηκε στα μέρη της Συρίας. Εκεί όμως αρρώστησε βαριά. Την μια ψηνόταν στον πυρετό και θαρρούσε πως καιγόταν μέσα σε κοχλαστό νερό και την άλλη έτρεμε από το ρίγος και ένιωθε να του τρυπάει τα κόκαλα ένα αφόρητο κρύο.
Ὁ Ὅσιος Νεῖλος ὁ ἀσκητὴς ἐκ Κοτυώρων Πόντου. Τὴ Δωδεκάτη τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου Μνήμη ἐπιτελοῦμεν τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Νείλου τοῦ ἀσκητοῦ τοῦ Σιναϊτου.
Αἴγυπτον ἄρδει Νεῖλος, ἀλλὰ Κτίσιν,
Λόγῳ κατάρδει καὶ θανῶν Νεῖλος μέγας
Κάποια αρχόντισσα από την Κολχίδα, την Καυκασιανή χώρα που γειτονεύει με την Τραπεζούντα, αρρώστησε βαριά. Τα μέλη της είχαν παραλύσει πονούσε φοβερά και μολονότι ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της σε γιατρούς και φάρμακα, δεν είδε γιατρειά. Κάποτε σκέφτηκε και τον Άγιο.
