Άγιος Νικόλαος

άγιος,νικόλαος,αρχιεπίσκοπος,μύρων,λυκίας,θαυματουργόςΟ 'Αγιος Νικόλαος, Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, ο Θαυματουργός, είναι από τους πλέον αγαπητούς Αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Αμέτρητοι ναοί έχουν κτισθεί προς τιμήν του και πλήθη λαού σπεύδουν να τον τιμήσουν και να ζητήσουν τη μεσιτεία του προς τον Κύριο.
Γεννήθηκε στα Πάταρα της Λυκίας γύρω στα 250 μ.Χ. από ευσεβείς και πλούσιους γονείς, οι οποίοι τον ανέθρεψαν "εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου".
Βρέφος ακόμη απέδειξε ότι είχε τη χάρη του Θεού. Με θαυμαστό τρόπο στάθηκε όρθιος την ώρα του λουτρού χωρίς καμία βοήθεια. Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή θήλαζε μόνο μια φορά την ημέρα και μάλιστα μετά τη δύση του ηλίου.

Άγιος Μεγαλομάρτυρας Παντελεήμων ο Ιαματικός

άγιος,παντελεήμων,παντολέων,μεγαλομάρτυς,ιαματικός

Ο άγιος Παντελεήμων λεγόταν Παντολέων και ζούσε στη Νικομήδεια της Μ.Ασίας.
Οι χριστιανοί τον ονόμασαν Παντελεήομονα από το έλεος που έδειχνε προς όλους ως γιατρός και μάλιστα ανάργυρος, δηλαδή που δεν έπαιρνε χρήματα για τις υπηρεσίες που παρείχε.
Στο χωριό Αντρεάντων έλεγαν « κόρ' τοπάλ' ούλ' σον Απανταλέμον»
Δηλαδή τυφλοί, κουτσοί όλοι στον Αγιο Παντελήμονα, μιας και εθεωρείτο γιατρός για όλες τις ασθένειες.

Άγιος Προφήτης Ηλίας, ο Θεσβίτης

άγιος,προφήτης,ηλίαςΈζησε περίπου τον 9ο αιώνα. Από την Παλαιά διαθήκη υπάρχουν μαρτυρίες για τη σχέση του με τη βροχή και τα ουράνια φαινόμενα.
Και στον Πόντο συνήθιζαν να χτίζουν τις εκκλησίες ή τα προσκυνήματα του αγίου Προφήτη Ηλία στις κορυφές των βουνών και στα υψώματα.
Στην Ελλάδα θεωρήθηκε λατρευτικός διάδοχος του θεού Απόλλωνα-Ήλιου και προς τούτο τον συνδέει η βιβλική βιβλιογραφία με τον ουρανό τη φωτιά και τον ήλιο.

Στα χωριά του Ακ Δαγ Μαδέν τον Αϊ-Λία τον τιμούσαν όπως και τον Αγιώργη με πολλές και ιδιαίτερες τιμές. Μάλιστα σε καιρό ανομβρίας τον παρακαλούσαν να τους στείλει καμιά καλή βροχή.
«.Αϊ-Λία μ' ρούξον έναν καλόν βρεχήν.»
ή «.Αϊ-Λία μ' κανείται, θα φουρκίεις μας.»

Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος (& ο Ναός του στην Τραπεζούντα του Πόντου)

άγιος,σάββας,αγιολόγιον,πόντου,ναός,τραπεζούντα,ηγιασμένος,παλαιστίνη,μέγας,ευθύμιοςΟ Όσιος Πατήρ ημών Σάββας ο Ηγιασμένος εγεννήθη κατά το έτος 439 από της Χριστού Γεννήσεως υπό γονέων ευσεβών και πλουσίων, του Ιωάννου και της Σοφίας, εις την κώμην Μουταλάσκην της Καππαδοκίας. Ο πατήρ του, στρατιωτικός ων και αναγκασθείς να μεταβή μετά της συζύγου του Σοφίας εις την Αλεξάνδρειαν δια υπηρεσιακούς λόγους, ανέθεσε την ανατροφήν του μικρού Σάββα εις τον εκ μητρός θείον του Ερμίαν, ότε ο Άγιος ήτο πέντε μόλις ετών.

άγιος,σάββας,αγιολόγιον,πόντου,ναός,τραπεζούντα,ηγιασμένος,παλαιστίνη,μέγας,ευθύμιοςΜετ' ολίγον καιρόν, δυσαρεστηθείς ο Σάββας από την συμπεριφορά της συζύγου του θείου του και από την επακολουθήσαν διαμάχην μεταξύ των θείων του Ερμίου και Γρηγορίου δια την ανατροφήν του και την διαχείρισιν της περιουσίας των γονέων του περιφρόνησε τον κόσμον και ενετάγη εις μοναστήριον πλησιόχωρον της γενέτειράς του ονομαζόμενον «Φλαβιαναί». Εκεί επεδόθη αφ' ενός εις την εκμάθησιν του ψαλτηρίου και των μοναχικών υποχρεώσεων, αφ' ετέρου εις την άσκησιν των θεοειδών αρετών και διέπρεψεν εις την εγκράτειαν, την σωματικήν κακοπάθειαν, την ταπεινοφροσύνην και την υπακοήν, δια των οποίων εφάνη υπέρτερος πάντων των συμοναστών του, εξήκοντα ή και εβδομήκοντα τον αριθμόν. Θέλων δε ο Θεός να προμηνύση την αγιότητα, εις την οποίαν θα έφθανεν ο Σάββας, τον εχαρίτωσε με ακράδαντον και θαυματουργόν πίστην: κάποτε εισήλθεν εις ανημμένον φούρνον, αφού καθωπλίσθη δια του σημείου Σταυρού, και σώος και αβλαβής εξήγαγε αβλαβή τα ενδύματα, τα οποία ο αρτοποιός είχεν λησμονήσει.

Άγιος Φωκάς ο Ιερομάρτυρας και θαυματουργός ο Σινωπεύς

άγιος,φωκάς,ιερομάρτυρας,θαυματουργός,σινωπεύςΠατρίδα του Αγίου Φωκά ήταν η Σινώπη του Ευξείνου Πόντου. Οι γονείς του Πάμφυλος (ναυπηγός στο επάγγελμα) και Μαρία μεταλαμπάδευσαν στο Φωκά από την παιδική του ηλικία τη φλόγα της αγνής πίστης τους και τη θερμή ευσέβεια τους. Ο Φωκάς από μικρό παιδί εντρυφούσε στην ανάγνωση των Γραφών, και εκείνο που ιδιαίτερα τον διέκρινε ήταν η θερμή και ειλικρινής αγάπη που είχε προς το Θεό, αλλά και προς τους συνανθρώπους του. Διότι οδηγό στην αγάπη του αυτή είχε πάντα τα θεόπνευστα λόγια της Αγίας Γραφής: «Ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει,... ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τὴ σκοτία ἐστι» (Α' επιστολή Ιωάννου, Β' 10-11). Εκείνος, δηλαδή, που αγαπά τον αδελφόν του, μένει μέσα στο πνευματικό και ηθικό φως. Ενώ αντίθετα, εκείνος που μισεί τον αδελφό του, μένει μέσα στο πνευματικό και ηθικό σκοτάδι.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ