Το όνομα του Αγίου Φανουρίου παράγεται από το ρήμα φαίνω - φανερώνω. Είναι ο άγιος που φανερώνει τα χαμένα ζώα, τα χαμένα πράγματα αλλά και ο άγιος της τύχης. Όπως μας πληροφορεί ο Δ. Σ. Λουκάτος, ο άγιος Φανούριος ίσως ήταν Δωδεκανήσιος και η λατρεία του άρχισε από τη Ρόδο μετά το 1350.
Η Αγία Μάρτυς Αντωνίνη από την Νίκαια της Βιθυνίας επαρχίας του Πόντου.
Στίχοι εκ του μηνολογίου του Συναξαριστού:
«Θάλαμος η θάλασσα νυμφικός γείνη, Αντωνίναν κρύπτουσα νύμφη Κυρίου»
»»Φωστήρ ο Φωστήριος όντως ωράθη,
»»Τω φωτί του βίου τε και των θαυμάτων.
Στην συνέχεια θα παραθέσουμε έναν περιληπτικό κατάλογο των αγίων κυρίως του Δυτικού Πόντου.
Ήταν χειμώνας βαρύς, τόσο που οι Τραπεζούντιοι δεν θυμούνταν βαρύτερο χειμώνα. Αδιάβατη είχε κάνει το χιόνι όλη την περιοχή. Μέσα στην πόλη οι δρόμοι είχαν κλείσει. Τα δέντρα κείτονταν καταγής, σπασμένα ή ξεριζωμένα.
