Ένας στρατιώτης Σκύθης και αυτός που λεγόταν Συμεών βασανιζόταν από δαιμόνια, φάλαγγα ολόκληρη, που τον ταλαιπωρούσε ανελέητα, τον φοβέριζε, τον έριχνε κάτω, τον σπάραζε. Οι σύντροφοί του βλέποντάς τον σε αυτή την ελεεινή κατάσταση, τον πήραν και τον έφεραν στο ναό του Αγίου Θωμά.
Αφού μιλήσαμε όμως για τον δαιμονισμένο Σκύθη, ας αναφέρουμε και μερικά ακόμη ευεργετικά θαύματα που έκανε ο Άγιος και σε άλλους συμπατριώτες του. Ένας από αυτούς ήταν κωφάλαλος. Λυπόταν και έκλαιγε ο ταλαίπωρος για το ελάττωμα του που τόση δυσκολία του δημιουργούσε στην επικοινωνία του με τους άλλους ανθρώπους.
Στον μεγαλομάρτυρα Ευγένιο δεν δόθηκε από το Θεό η δύναμη να θεραπεύει μόνο ανίατες ασθένειες, αλλά και να διώχνει ακάθαρτα πνεύματα. Όταν λοιπόν βασίλευε ο Κωνσταντίνος ο Νέος, έστειλε πλήθος από Σκύθες(*) στην Ανατολή. Αυτοί έφτασαν κάποτε στην Τραπεζούντα.
Ο Νικήτας καταγόταν από ένδοξη γενιά και είχε διοριστεί στρατηγός στη Σωτηρόπολη(*). Κάποτε ξεκίνησε να πάει στην Τραπεζούντα για κάποια υπόθεσή του. Η απόσταση έως εκεί δεν ήταν μεγάλη. Μόλις όμως έφθασε και πριν ξαποστάσει από την πεζοπορία, έπεσε βαριά άρρωστος.
Ένας νέος από την Τραπεζούντα, ο Μιχαήλ, αρρώστησε κάποτε βαριά από αρρώστια ύπουλη. Αφού απελπίστηκε από γιατρούς και φάρμακα προστρέχει με πίστη στο ιαματικό λείψανο του Αγίου Ευγενίου με δάκρυα παρακαλεί τον άγιο να τον λυπηθεί και να τον γιατρέψει.
