Posted in Ιστορία
Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1921, ενάμιση χρόνο δηλαδή νωρίτερα από το γενικό ξερίζωμα του Ποντιακού Ελληνισμού η Σάντα έπαψε να υπάρχει. Γυναίκες, γέροι και παιδιά με ελάχιστους στρατεύσιμους που δεν είχαν προφτάσει να διαφύγουν, πήραν το δρόμο προς την εξορία. Όταν ψυχορραγούσε η Σάντα - Τα γεγονότα του 1917-1923
Print
Posted in Ήθη, έθιμα, δρώμενα, θρύλοι και παραδόσεις
‘Σο Καπή-κιοϊ και ‘ς ση Λιβεράν εγίνουσαν μωμοέρα̤ τα Κάλαντα. Εφόρνανε ελλενικόν φορεσίαν με φουστανέλλας και περικεφαλαίας και εκατέβαιναν ‘ς σο Τζεβιζλούκ’.
Print
Posted in Δημώδη Άσματα
Σε απάντηση ερωτήματος που μου ετέθη αναφορικά με τη φράση «Απουρατάν ασ̆αγά» η οποία συνοδεύει ορισμένα ποντιακά δίστιχα, απαντώ ότι πρόκειται για τουρκική έκφραση. Δίνω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μέσω ενός ευρέως γνωστού δίστιχου: «Απουρατάν ασ̆αγά τρέχ̆’ ολίγον νερόπον, έπαρ’ ‘με κόρ’ έπαρ’ ‘με είμαι καλόν παιδόπον» του οποίου η ερμηνεία είναι: «Από δώ και κάτω τρέχει λίγο νερό, πάρε ‘με κόρη, πάρε ‘με είμαι καλό παιδάκι».
Print