• Home

Η τέλεση των μνημοσύνων στα Κοτύωρα του Πόντου

μνημόσυνα,θρησκεία,χριστιανικές,παραδόσεις,τριήμερα,εννιάμερα,τεσσαρακονθήμερο,κοκκία,σινίν,βαραχωμένα,αεπνεύματονος,αεθοδωρή,ψυχού,σαρανταλούτουργον,ψυχοσάββατοΘρησκεία και παράδοση : Στα Κοτύωρα, όπως και σε όλον τον Πόντο, τιμούσαν εξαιρετικά την μνήμη των νεκρών. Η απόλυτη και ανεπιφύλακτη πίστη στα δόγματα της θρησκείας και στη μέλλουσα ζωή μαζί με την παράδοση και τους στενούς οικογενειακούς δεσμούς, τους ενέπνεε μεγάλη ευλάβεια και τους υπαγόρευε τη διαρκή μέριμνα και την παντοτινή φροντίδα για την απολύτρωση της ψυχής των νεκρών για την άφεση των αμαρτιών τους αλλά και για την αιώνιο τους ανάπαυση.
Πίστευαν ότι έτσι, συχωρεμένοι και εξαγνισμένοι, θα γίνονταν άξιοι του παραδείσου όπου θα έσμιγαν όλοι οι καλοί και (οπωσδήποτε) απαλλαγμένοι από τις αμαρτίες τους θα ενώνονταν όλοι μαζί, ζωντανοί και νεκροί κατά την Δευτέρα παρουσία του Κυρίου Ιησού.

Το χωρίον Αζάτ του Καυκάσου

Αζάτ,τσαλίμ,λειβάδα̤,πουρούμ,γαλτούχ,τασχανάν,τουλουμτζής,ζουρνατζής,Οκτωβριανή,επανάσταση,βαλτόνερα,φλωρίνης,ταπκάδα̤ς,αρτός,κάρς,καρατσούχ,καύκασοςΤο χωρίον Αζάτ ήταν ένα αμιγώς Ελληνικό χωριό με ενενήντα τέσσερις ελληνικές οικογένειες χωρίς καμία τουρκική. Υπαγόταν στην επαρχία Κάρς του Καυκάσου και είχε δύο εκκλησίες, του Αγίου Γεωργίου και της Αναλήψεως του Κυρίου Ιησού. Το περίεργο ήταν ότι στην εκκλησία (ναό) της Αναλήψεως υπήρχε μια βρύση της οποίας το νερό άρχιζε να τρέχει 2-3 ημέρες πρίν την εορτή της Ανάληψης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και συνέχιζε να τρέχει επι 40-50 ημέρες και μετά σταματούσε απότομα έτσι ακριβώς όπως είχε ξεκινήσει.
Αυτό το φαινόμενο συνέβαινε κάθε χρόνο χωρίς να μπορεί κανείς να δώσει μια ευλογοφανή εξήγηση. Από τους ιερείς του χωριού θυμούμαι μόνο τον παπα Ιωάννη Αμοιρίδη.
Στο χωριό υπήρχε ένα τετραθέσιο σχολείο με εκατόν πενήντα μαθητές. Εκτός από εκείνο, είχε αρχίσει η ανέγερση κι ενός άλλου πρότυπου το οποίο δυστυχώς δεν πρόλαβε να αποπερατωθεί καθώς στο μεσοδιάστημα είχαν αρχίσει οι διωγμοί των ελλήνων απ’ τους τούρκους.

Το χωρίον Τσένκερι της επαρχίας Θέρμης Σαμψούντος

τσένκερι,τζάγκερι,αμισός,σαμψούντα,θέρμη,γιλτούζ,τεπεσίν,πάσιαμα,άτζιαρα,παρλάχ,τιτζιούκ ,φουντουκλουτιζίν,τερέπαση,ποχλού,λιμάντερε,σαρούγιαννες,σαρούνικολας,τσότση,κοτσαμάν,κρύα,βρύση,γιαννιτσώνΤο χωρίον Τσένκερι ή Τζάγκερι υπαγόταν στην επαρχία Θέρμης του Νομού Σαμψούντας (Αμισού). Ήταν χωριό αμιγώς Ελληνικό που το κατοικούσαν 160 οικογένειες. Είχε μια εκκλησία (ναό) της Παναγίας και δύο εφημέριους, τον Παπα Ευστάθιο Παπαδόπουλο και τον Παπα Γεώργη Τραπεζανλίδη. Επίσης είχε ένα δημοτικό σχολείο στο οποίο φοιτούσαν διακόσιοι μαθητές περίπου. Οι δάσκαλοι του σχολείου ήταν οι : Παντιαψής, Γαβριήλ, Τσιχριτζής, Συμεωνίδης Γεώργιος, Παπαδόπουλος Λάζαρος και τέσσερις ακόμη των οποίων τα ονόματα δεν θυμάμαι.
Οι κυριότεροι μαχαλάδες του χωριού ήταν : «τη Πάσιαμα» και «τη Άτζιαρα». Σε αυτούς τους δύο μαχαλάδες υπήρχαν τρείς βρύσες από τις οποίες προμηθεύονταν το νερό. Από το χωριό περνούσε ένα μικρό ποτάμι το οποίο λεγόταν Τσαλγάν. Είχαμε κι ένα μικρό βουνό γύρω στα 150 μέτρα ύψος που το λέγαμε Γιλτούζ Τεπεσίν.

Το χωρίον Παντζαρότ της επαρχία Όλτης του Κάρς

Παντζαρότ,καύκασος,κάρς,όλτη,βιτά,βρύση,τουκάνια,μορμός,εσώκμεγτανή,ουζούντσ̌αϊρ,θεσσαλονίκη,καλαμαριά,προφήτης,ηλίας,εδέσσηςΧωριό γεωργοκτηνοτροφικό το Παντζάρ, βρισκόταν στον Καύκασο και υπαγόταν στην επαρχία του Όλτη του νομού του Κάρς. Είχε 75 ελληνικές οικογένειες, μια εκκλησία (ναό) προς τιμή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου με εφημέριο τον παπα Γεώργη Μιχαηλίδη καθώς και ένα τετρατάξιο σχολείο με 80 μαθητές και έναν δάσκαλο τον Τεμουρτζέν.
Το χωριό ήταν χωρισμένο σε τρείς μαχαλάδες, στον επάνω, στον κάτω και στον πέρα μαχαλά. Υπήρχαν τρείς βρύσες, τις δύο απ’ αυτές τις λέγαμε : “τη χήρας η βρύση” και την τρίτη “τη Βιτά η βρύση”. Υπήρχε μόνο ένα μπακάλικο το οποίο ανήκε στον Νικόλα Πυλωρίδη. Οι ιδιοκτησίες των χωρικών ήταν γύρω στα πενήντα στρέμματα η κάθε μια κι εκτός από αυτές η κάθε οικογένεια έτρεφε και 15 με 20 ζώα. Βέβαια όλες οι αγροτικές δουλειές γίνονταν με τα μέσα της εποχής εκείνης, ξύλινα αλέτρια και με τοκάνια που τα έσερναν με τα βόδια.

Παρακολουθείστε το αφιερωματικό μας βίντεο στο χωρίον Παντζαρότ του Κάρς

Το χωρίον Πελικπάς του Κάρς της Ρωσίας

πελικπάς,τουκάνια,καύκασος,φλώρινα,χασκενιλή,γιατάχ,αφεντή,γιανάχ,ψηλόν,ραχ̌ίν,βερισάν,λάλογλη,γάμισλη,σαρήγαμής,τιβίκ,πεζικιπκάν,χαρπαντίδης,γιαλαμάς,πολατίδης,τίκ,ομάλ,λάζικον,τσαϊνικίος,τσαϊνικίας,σαρίγλ,σαρίγουζ,σαρίκουζ,ταντουρουχλέτ,τσίπλαχληΤο Πελκιπάς ήταν αμιγώς Ελληνικό χωριό με τριακόσιες οικογένειες και υπαγόταν στην επαρχία Κάρς του νομού Κάρς. Στο χωριό υπήρχαν τρία μπακάλικα τα οποία τα χρησιμοποιούσαν και ως καφενεία και τα οποία ανήκαν στους : Χαρπαντίδη Εμμανουήλ, Ασλανίδη Κωνσταντίνο και Μαυρόπουλο Πέτρο. Είχαν μια εκκλησία (ναό) του Αγίου Προφήτη Ηλία με εφημέριο τον παπα Γιάννη, ένα παρεκκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου και ένα ελληνικό σχολείο με 150 μαθητές περίπου. Οι δάσκαλοι του χωριού ήταν οι : Θεόδωρος Χιτσιρικλής, Λάζαρος Τουτουνής και Αλέξανδρος Τσιπλαχλής. Οι προύχοντες του χωριού ήταν οι : Λάζαρος Μαυρόπουλος και Ιορδάνης Μαυρόπουλος, Περικλής Καγιαλίδης, Αλέξανδρος Γιαλαμάς, Θεόδωρος Πολατίδης, Βασίλειος Σολωμονίδης, Κλήμης Μαυροκεφαλίδης, Κωνσταντίνος Ασλανίδης και Χαράλαμπος Ασλανίδης, Ισαάκ Παυλίδης και ο πρόεδρος του χωριού Σπυρίδων Αλεξιάδης.

Η Γαλλίανα, το Πυργί, Αη-Παύλον, Του Δράκ’ το λιμνίν και ο Αη-Γεώργης ο Περιστεράς της Ματσούκας του Πόντου

γαλλίανα,πυργί,αεπαύλον,δρακολίμν,περιστεράς,περιστερεώτας,ροδοπόλεως,μητρόπολη,τσαγκά,ρωμανού,μαντρανού,μισαηλάντων,ζαβρία,αρμενή,σεϊτανάντων,κοτύλια,λιβάδια,κουταλά,τεμιρτζάντων,βάλαινα,ζίλμα,τσουπανού,πυξίτης,όλασσα,διπόταμον,κουστουλάντων,σκαλίτα,κουρκουρέας,γουδουλά,κάστρονΗ Γαλλίανα ήταν μια περιοχή του Νομού Τραπεζούντας, στην επαρχία Ροδοπόλεως, με 18 χωριά από τα οποία τα 14 ήταν ελληνικά και 4 τουρκικά. Τα ελληνικά χωριά που βρίσκονταν στ’ αριστερά του ποταμού Γαλανού (παραποτάμου του Πυξίτη) ήταν : Του Τσαγκάρ ή Ρωμανού, του Μαντρανού, του Μισαηλάντων, η Ζαβρία, του Αρμενή, του Σεϊτανάντων, τα Κοτύλια, τα Λιβάδια, ενώ στα δεξιά του ποταμού κείτονταν τα χωριά : Κουταλά, Τεμιρτζάντων, Βάλαινα, Ζίλμα και Τσουπανού. Το τελευταίο χωριό της Γαλλίανας επ’ ονόματι Κουστουλάντων, βρισκόταν στην άλλη πλευρά της Γαλλίανας απέναντι από το μοναστήρι τ’ Αγεργί’ του Περιστερά, στον παραπόταμο του Γαλανού (του Κουστουλάντων το Ποτάμ’) που ενώνονταν με τον Γαλανό ποταμό, στον Διπόταμο, λίγο πιο κάτω από το χωριό Όλασσα. Ενωμένα πλέον τα δύο ποτάμια ως “Διπόταμον”, χύνονταν στον Πυξίτη ή της Παναγίας το ποτάμ’ ή του Μιχιρτζή και μαζί από κει και πέρα ως Πυξίτης χύνονται στην Μαύρη θάλασσα αριστερά της Τραπεζούντας.
Το όρος Γουδούλ’, πάνω στο οποίο βρισκόταν του Γουδουλά ο Κάστρον, χώριζε την Γαλλίανα από την Ματσούκα ανάμεσα στα χωριά Βάλαινα απ’ την πλευρά της Γαλλίανας και Σκαλίτα απ΄την πλευρά της Ματσούκας.
Του Σκαλίτα (το χωρίον) ήταν πατρίδα του ξακουστού καθηγητή και συγγραφέα Περικλή Τριανταφυλλίδη που έχει αφήσει σημαντικά έργα : τα «Ποντικά» και τους «Φυγάδες».

More Articles ...