Ο συνοικισμός των Αβραμάντων βρισκόταν στην ανατολική πλαγιά του Ομάλ, ενώ το Άταλαν στη δυτική. Ο ήλιος κατά την ανατολή του έλουζε πρώτα τους Αβραμάντας και έπειτα το Άταλαν.
Το Γετέρ οι τούρκοι το έλεγαν Ίγντελι , ενώ εμείς ειρωνικά το λέγαμε και Τσουροπέγαδον δηλαδή στείρο πηγάδι γιατί τακτικά η κεντρική βρύση του στέρευε για ένα διάστημα και πάλι επανερχόταν αργότερα το νερό.
Θρησκεία. Όταν οι χριστιανοί κάτοικοι από τα όρη κατέφυγαν στη σημερινή Κρώμνη, βρήκαν εκεί παρεκκλήσια και σκήτες ασκητών. Μάλιστα στην περιοχή Καλούλ υπήρχε και η Ιερά Μονή της Θεοτόκου.
Στην τοποθεσία αυτού του χωριού πιθανώς υπήρχε αρχαία ελληνική πολίχνη, η οποία καταστράφηκε σε άγνωστο σε εμάς χρόνο. Στα ερείπια αυτής της πολίχνης κτίστηκε το χωριό αυτό με την ονομασία Κούλαλη.
Το χωριό τούτο το οποίο οι τούρκοι το ονόμαζαν Μοναστήρ΄, άγνωστο για ποια αιτία, διότι ούτε Μονή υπήρχε εκεί, ούτε καλόγεροι, βρισκόταν σχεδόν στο μέσον της περιοχής του Επές και απείχε 12 περίπου χιλιόμετρα από το Κιόβ-τεπέ.
Στα βόρεια της Νικοπόλεως επί της δημοσίας οδού που οδεύει στην Κερασούντα σε απόσταση 5 χιλιομέτρων περίπου βρίσκεται η κωμόπολη Τάμζαρα σε μια γραφικότατη τοποθεσία μέσα στο πράσινο, ενδεδυμένη και περιβεβλημένη τριγύρω από ψηλά βουνά.