Το Σταυρίν ή Σταυρός. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της επαρχίας Χαλδίας. Υπαγόταν στην υποδιοίκηση Τορούλ, της διοίκησης Αργυρουπόλεως από την οποία απέχει περίπου 5 ώρες (με τα πόδια).
Το Σιασκαλάντων. Χωριουδάκι στην περιφέρεια Μαυρενά με 8 οικογένειες. Σήμερα είναι έρημο. (Σημείωση: Όποτε κ. Κανδηλάπτης αναφέρεται στο «σήμερα» εννοεί την περίοδο που συνέγραψε το Γεωγραφικόν και Ιστορικόν αυτό Λεξικόν της Επαρχίας Χαλδίας, και όχι στο δικό μας «σήμερα».
Η Σιάμικη. Χωρίον των Χερροιάνων το οποίο ήταν σύμμικτο από Καρδούχους, Κιρκασίους και 12 οικογένειες Ελλήνων. Βρισκόταν πέραν του ποταμού Λύκου και του χωρίου Πελών.
Του Σεϊτανάντων. Ήταν μικρή ενορία της Κρώμνης, ήδη είναι ακατοίκητη στα χρόνια μας. Βρισκόταν κοντά στο ποτάμι της Κρώμνης κοντά στα Ζεμπερέκια. Υπήρξε πατρίδα του διδασκάλου Γεωργίου Αηδονίδη ο οποίος επί πολλά έτη δίδαξε στο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας αλλά και σε πολλά χωριά της επαρχίας Χαλδίας.
Το Σατάχ, Τα Αρχαία Σάταλα, η Νέα Κνωσός του Πόντου. Τα αρχαία Σάταλα, γεωργικό χωριό κατοικούμενο από 180 οικογενειών Ερυθίνων, ή των Βυζαντινών Ερυθρίνων των κοινώς ονομαζόμενων Τουρκομάνων ή Κουζουλπάσιδων. Βρίσκεται στην υποδιοίκηση Αχαϊας ή Χαχαγίου (Κελκέτ) της διοίκησης Αργυρούπολης πάνω από τον Λύκο ποταμό ο οποίος πηγάζει από το όρος Σιουκιόρ.
Του Σαράντων. Μία από τις ενορίες της Κρώμνης επι της οδού Ίμερας, Κοχρακοφωλιών – Κρώμνης, στη δεύτερη ομαλή και ανατολική ράχη του όρους Προφήτης Ηλίας απέναντι της Αληθινής και πέρα από το ποτάμι της Μόχωρας.