Ιστορία της Κρώμνης απο της αλώσεως της Τραπεζούντας μέχρι της καταργήσεως των μεταλλείων (1462-1854)

Χορός στην ενορία Λειβαδία της ΚρώμνηςΚάθε ένας που αλλαξοπιστούσε είχε το δικαίωμα να μεταχειρίζεται οποιονδήποτε χριστιανό όπως ήθελε, χωρίς να οφείλει λόγο σε κανένα. Ούτε ακόμη και αυτή η κυβέρνηση του επιβαλλόταν, αντιθέτως μάλιστα τον υποστήριζε και τον ενθάρρυνε κι από αυτή την αριθμητική υπεροχή των εξισλαμισθέντων δημιουργήθηκαν οι περίφημοι Τερέμπεηδες των μερών μας, η εξουσία των οποίων ξεκινά από τον 17ο αιώνα.

Print

Ιστορία της Κρώμνης απο της αλώσεως της Τραπεζούντας μέχρι της καταργήσεως των μεταλλείων (1462-1854)

Εργάτες μεταλλορύχοι έξω απο την είσοδο μεταλλείου στον ΠόντοΚάποιες παραδόσεις λένε ότι οι ορεινοί κάτοικοι της χώρας μετά την άλωση της Τραπεζούντας πολέμησαν με τους τούρκους, την δε παράδοση αυτή υποστηρίζουν και οι μαρτυρίες ποιημάτων της εποχής εκείνης. 

Print

Η ιστορία της Κρώμνης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1462 συνέχεια από το προηγούμενο

Οικογένεια Μαυρόπουλου - Κρώμνη Η ιστορία της Κρώμνης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1462 συνέχεια από το προηγούμενο - Α.Ι. Παρχαρίδου - Πηγή: Ποντιακή Εστία Τεύχος 44-45.  Η ιστορία της Κρώμνης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1462

Print

Όταν ψυχορραγούσε η Σαντά (Σάντα) – Τα γεγονότα του 1917-1923, του Ευρ. Χειμωνίδη

Κωνσταντίνος Κουρτίδης (Καπετάν Κώστας), αδελφός του Ευκλείδη Κουρτίδη (Καπετάνιου της Σάντας)Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1921, ενάμιση χρόνο δηλαδή νωρίτερα από το γενικό ξερίζωμα του Ποντιακού Ελληνισμού η Σάντα έπαψε να υπάρχει. Γυναίκες, γέροι και παιδιά με ελάχιστους στρατεύσιμους που δεν είχαν προφτάσει να διαφύγουν, πήραν το δρόμο προς την εξορία. Όταν ψυχορραγούσε η Σάντα - Τα γεγονότα του 1917-1923

Print

Το συνέδριο των Ελλήνων του Αντικαυκάσου – Ο εν Ρωσσία Ελληνισμός

Εθνικό Συμβούλιο του Πόντου. Βατούμ, 1918. Οι ηγέτες των Ελλήνων της Ρωσίας που αγωνίστηκαν για τη δημιουργία ανεξάρτητου ποντιακού κράτους.Η Κοινότης Χάνδερε του Κυβερνείου Κάρς, γράφει υπό ημερ. 4 Δεκεμβρίου 1917: «το μέρος όπου βιούμεν είνε εξ’ όλων των του Κυβερνείου το μόνον αγονώτατον και ορεινότατον, το μη κατάλληλον ούτε εις γεωργίαν, ούτε εις κτηνοτροφίαν, ως Κυβερνητικόν δε καθό δασώδες, δεν δυνάμεθα να φυλάττωμεν πλείονα της μιάς αγελάδος ζώα.

Print

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ