‘Σ σην γέφυραν, ‘ς σην γέφυραν, ‘ς ση Τρίχας το γεφύριν,
χ̌ίλοι μαστόροι έχτιζαν και μύροι μαθητάδες,
όλ’ την ημέραν έχτιζαν κι αποβραδής χαλάουτον,
οι μαστόροι εχ̌αίρουνταν θενά πλεθύν’ η ρόγα.

Απόψε η νύχτα δίπλασεν κι ο φέγγον επιάστεν,
και τ’ εμέτερον το πουλλίν έξ’ επαραβραδά̤στεν.

Να σαν εσάς νε Μουζενίτ’ π’ έχ̌ετεν την Παλάσαν!
Παλάσα μ’, χαρχαρίζ’ν τα ζά, νυφίτσα μ’ τέρ’ ντ’ ευτάγ’νε.

Έναν καιρόν ‘ς σην Σαντάν εντώκεν τρανόν ποράν.
Ουρανόν καθαρόν έτον, λίβος πα πουθέν ‘κ̌’ εφαίν’τον.