Δημώδη ποντιακά άσματα Χαλδίας. Γιάννες έρθεν να δια̤βαίν’ λιγοθυμά και ρούζει

δημοτικά,ποντιακά,τραγούδια,κανδηλάπτης,κάνις,λαογραφία,τριφάρμακον,καμονή,προσκάρδια,βοτανίζω,χαλδία,πόντοςΚόρασον εβοτάνιζεν αφκά σ’ εναυλοτόπιν, κι’ αποκουμπίγαν τα κουμπιά τσ’, κι εφάνθαν τα προσκάρδια̤ τσ’. Κι έρθεν ο Γιάννες να δια̤βαίν’ λιγοθυμά και ρούζει. Κι έρται η μάν’ ατ’ ερωτά ; Γιάννε μου, ντο πονεί ‘σε; -Μάνα, πονεί το κιφάλι μ’ ταράζει το καρδόπο μ’. Σάν τρομάζ’νε τα γόνατα μ’, φογούμαι εφαρμακώθα. -Υιέ μ’ λιάς έν’ τριφάρμακον άμον τη κόρτσ’ η αγάπη. -Μάνα, σ̆κίσον την κάρδια̤ μου και τέρ’ απέσ’ ντο έχει. Κι οφίδ’ αν έν’ σκοτώντσ’-ατο, κι αγάπ’ αν έν’ ας λάμπει, κι αν έν’ τη κόρτσ’ η καμονή, ας καίει και μανίζει.

Λεξιλόγιο:
Βοτάνιζε = θέριζε χόρτα. Εναυλοτόπιν = στην περιοχή του χωριού. Προσκάρδια̤ = στήθη. Εφαρμακώθα = δηλητηριάστηκα. Λιάς = είθε / μακάρι. Τριφάρμακον = πανάκεια. Μανίζει = μανέα / μουντζούρα. Καμονή = πόθος.

Πηγή : Γεώργιος Κανδηλάπτης, Ποντιqκά φύλλα τεύχος 11ον (1937)

Print

Δημώδη ποντιακά άσματα Χαλδίας. Όντας έμνε μικρόν παιδίν.

 Ωράζω,αρνόπα,γονοκώλια,καλαμάνια,γυναικίζω,βοσκίζω,δημοτικά,ποντιακά,τραγούδια,κανδηλάπτης,κάνις,λαογραφίαΚι όντας έμνε μικρόν παιδίν
κι ωρίαζα τ’ αρνόπα,
σα ψηλά ψηλά βόσ̆κιζα
σα χαμηλά ελάλνα,
ωρίαζα και τον γιαγκάζ
ατού σα γονοκώλια.
Γιαγκάζ, θα γυκαικίζω σε
φορτού τα καλαμάνια.
Εσύ κόρη που κρύφκεσαι
κι αφκά σα καλαμάνια,
έρται ώρα και κρύφκεσαι
αφκά σο παλληκάρι.
Λιάσ’ αιματούτ’ η κάρδια̤ σου
κ’ ελιάς κι εμέν’ τον ξένον.
Ξένε μ’ σα ξένα αρρωστούν,
κανένας πέντ’ ημέρες.
Σ’ εσέναν πέντ’ ημέρες
έν’ σ’ εμέναν πέντε χρόνια̤.

Λεξιλόγιο:
Ωρίαζα = φύλαγα. Ελάλνα = λαλούσα (οδηγούσα). Γιαγκάζ = άτακτος, οχληρός. Καλαμάνια = είδος βρώσιμου χόρτου. Λιάς = είθε – μακάρι. Ελιάς = ελεείς.

Πηγή : Γεώργιος Κανδηλάπτης, Ποντιακά φύλλα τεύχος 11ον (1937)

Γνωρίστε τα χωρία της επαρχίας Χαλδίας - Α ΜΕΡΟΣ

Γνωρίστε τα χωρία της επαρχίας Χαλδίας - Β ΜΕΡΟΣ

Γνωρίστε τα χωρία της επαρχίας Χαλδίας - Γ ΜΕΡΟΣ

Print

Δίστιχα απ' τη Λιβερά της Ματζούκας του Πόντου

λιβερά,ματσούκα,πόντος,τραγούδια,δίστιχα,δημώδη,άσματα,λαϊκές,παραδόσεις,λαογραφία

Αγάπη σ’ κοφτερόν μαχ̆αίρ’ και σίδερον ξαμμένον, ναϊλλοί εκείνο την καρδά̤ν, όθεν έν’ καρφωμένον.

Αούτο ο κόσμος ψεύτικον καμμίαν κ̆ι τελείται, που τρώει και πίν’ και χ̆αίρεται καμμίαν ΄κ̆ι κομπούται.

Αροθυμία σ’ θα τρώει ‘με εγάπη σ’ θα τελό̤̤ν ‘με, έναν πουλλίν για στείλον ‘με τιδέν ας έρται λέει ΄με.

Ασπρήμερον κεράσ’ είσαι νασάν που αγαπά ‘σε, και άμον μάλαμαν σταυρόν πάει κι έρται προσκυνά ‘σε.

Παρακολουθείστε το σχετικό μας βίντεο

Print

Η Ρωμάνα. Ποντιακό δημοτικό τραγούδι. Συλλογή Χρυσ. Δημητριάδη

Λειβαδία,μύρημ,κοβλακά,πλακία,ποντιακά,δημοτικά,τραγούδια,μαρούλα,κουντούρ,κούντουρον,χτήνια,ζά,ζουρκάδια,κρενία,άθεραν,ρωμάνα,παρχαρομάνα,παρχάρι,αθέρας,αθήρ,μιντζήνΜαρούλα επαρχάρευεν Κουντούρ σα Λειβαδία, σου Μύρημ’ και σου Κοβλακά και σ’ άσπρα τα Πλακία.
Σεράντα χτήνια̤ έλμεγεν χτήνια̤ κωδω̤νωμένα κι άλλα σεράντα βόσ̆κιζεν μουσκάρια̤ αμόν ζουρκάδια̤, κι άλλα σερανταδώδεκα καπίτσια̤ γαστρωμένα.

Παρακολουθείστε το σχετικό μας βίντεο

Print

Η σεβτά (αγάπη) στη λαϊκή μούσα του Πόντου

λαική,μούσα,τραγούδια,παραδόσεις,δημοτικά,άσματα,σεβντά,αγάπη,πονετικά,ξενιτιά,πόνος,τρυγονίτσα,κορτσόπα,νυφάδες,πεκιάρτςΣεβτάν το λέτε παιδία, ΄ς σην παξ̆αν ‘κ̆ι’ φυτρούται, ΄ς ση πεκιαρίων την καρδιάν άμουν καρφίν καρφούται

Εσέν’ π’ εποίνεν η μάνα έτονε αβαράσσα, εποίκε ‘σε πεντάμορφον, κι εγώ το νού μ’ εχάσα

Η αγάπη σ΄εποίκε ‘με ζαντόν και δαιμονέαν, και ‘ς σα ραχ̆ία λάσκουμα και ‘ς σα κοιλάδα̤ μένω

Εφόρεσεν και ενέλλαξεν το κοντόν το φιστάν άτ’ς, με το μολύβ΄ θα κρούγ’ ατον πη θα κείται ‘ς σο γιάν’ ατ΄ς

Print

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ