Τη Μαρτάκ’ ο Χαράλαμπον την Νανακή ο κλέφτες.
Πάει η Μωρέσα ΄ς σον παρχάρ’ και κλέφι’ατεν ο Λάμπον.

Έρθεν ο τούρκον ο κακόν και κόνεψεν ‘ς σην χώραν,
τ’ ομάλια τούρκ΄ς εγόμωσαν και τα βουνά λεβέντους.

Να σαν εσάς ψηλά ραχ̌ά σην ξενιτά̤ν ‘κ̌ι πάτε
σεβτάν ‘κ̌’ αποχωρίουσ’νε σ’ έναν τόπον γεράτε

Έναν κ’ έναν ‘ίνταν δύο, ντ’ έμορφον έν’ και το βίον.
Δύο κ’ έναν ‘ίνταν τρία, ντ’ έμορφον έν’ υπαντρία.