Το Χαμόμηλον - ή κοντομηλιά

Written by Πολατίδης Βασίλειος. Posted in Δημώδη Άσματα

χαμέμηλον,χαμόμηλον,κοντομηλιά,τραγούδια,ποντιακά,χαλδίαΚαι ντ΄έπαθες χαμόμηλον ‘κ̌’ ανθείς μήλα και φέρεις;
Γιάμ’ η ρίζα σ’ εδίψασεν, γιάμ ο καρπός ελάγεν ;
Γιάμ ας σα χαμελόκλαδα σ’ κανέναν εζαλήγεν ;
Η ρίζα μ’ ‘κ̌’ εδίψασεν και ο καρπό μ’ ‘κ̌’ ελάγεν,
κι ας σα χαμελοκλάδια μου κανέναν ‘κ̌’ εζαλίεν.
Έναν κορίτς κι’ έναν παιδίν ΄ς σην ρίζα μ’ εφιλιάγαν,
εδώκαν όρκον κι’ ώμοσμαν να μ’ εφτιάν χωρησίαν.
Κι ατώρα ‘ποίκαν χωρησιάν γιάμ’ θα ‘χω ΄γω το κρίμαν.

Παρακολουθείστε το σχετικό μας βίντεο για το δημώδες άσμα

Το τραγούδι είναι τοποθετημένο πάνω στο ομαλό (ομάλ') χορό της περιφέρειας Τραπεζούντας και η χρονική αγωγή είναι αργή. 

χαμόμηλον,χαμέμηλον,κοντομηλιά,χαλδία,πόντου,τραγούδια

Ελεύθερη ερμηνεία του άσματος υπό του  κ. Βασιλείου Β. Πολατίδη 

Κάτω στη ρίζα μιας κοντομηλιάς (χαμέ – μήλου) ένα ζευγάρι φιλήθηκε από έρωτα.
Μα όμως η κοντομηλιά σαν να πειράχτηκε, σαν να βλάφτηκε και μαράθηκε. Ρωτά η λαϊκή μούσα : Τι έπαθες κοντομηλιά και σε βλέπω σ’ αυτήν την κατάσταση ; Μήπως δίψασε η ρίζα σου ή σάπισε ο καρπός σου ή μήπως κάποιο απ’τα χαμηλά σου κλαδάκια τσακίστηκε ; Κι η κοντομηλιά συμπάσχοντας με τον έρωτα των δύο νέων απαντά ότι τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έχει γίνει. Η αγωνία της είναι μήπως έχει φταίξιμο για τον χωρισμό τους. Δίνει μαρτυρία ότι ο όρκος τους ήταν δεσμευτικός για αιώνια αγάπη αλλά τώρα χωρίστηκαν και αισθάνεται ενοχή. Βλέπουμε ότι η φύση συμμετέχει στα συναισθήματα των ανθρώπων, συμπάσχει και νοιάζεται.

Print