Δίστιχα της Αγάπης - Ποντιακά τραγούδια - Δημώδη Άσματα Πόντου
’Ἀϊγὰπ ὅπου κι’ ἀϊγάπεσεν, σεβτὰν ὅπου κ’ ἐποῖκεν,
χαϊβὰν ἔρθεν κ’ ἐπέρασεν, καλαπαλοὺκ ἐποῖκεν.
’Ἀϊγὰπ ὅπου κι’ ἀϊγάπεσεν, σεβτὰν ὅπου κ’ ἐποῖκεν,
χαϊβὰν ἔρθεν κ’ ἐπέρασεν, καλαπαλοὺκ ἐποῖκεν.
Φεύ' ἡ νύφε ἀσὸ νυφεῖο κι' ἀσὴ μάννα τ’ς τὸ φοβεῖο,
σ' ὄρια μπαίν' καὶ σ' ὄρια βγαίν', σὰ παρχαρομύτι͜α βγαίν'.
Σήμερον μαύρος ουρανός, σήμερον μαύρη μέρα
σήμερον ξεχωρίζουνταν, μάννα καί θυγατέρα. Χάραξεν η ανατολή, δημώδες γαμήλιο άσμα Πόντου, Νυφέπαρμαν - Νυφόπαρμαν
Ὁ γάϊδαρον ἐσπούντσεψεν κ’ ἔξ̌υγαν τὰ κοκκία,
ὁ κύρη μ’ κλαίει τὸ γάϊδαρον κ’ ἡ μάννα μ’ τὰ κοκκία.
Σὴν ξενητειὰν ἀχπάσ̌κουμαι, ἄμον καρίπς καὶ ξένος,
καλλίον ἀϊγάπη μ’ θά ’τούνε, νὰ ἔμν’ ἀποθαμμένος.