Όντας έμνε μικρόν παιδίν. Δημώδες άσμα Χαλδίας Πόντου
Κι όντας έμνε μικρόν παιδίν κι ωρίαζα τ’ αρνόπα,
σα ψηλά ψηλά βόσ̆κιζα σα χαμηλά ελάλνα,
ωρίαζα και τον γιαγκάζ ατού σα γονοκώλια.
Read more ... Add new comment
Δίστιχα απ' τη Λιβερά της Ματζούκας (Ματσούκας) του Πόντου
Αγάπη σ’ κοφτερόν μαχ̆αίρ’ και σίδερον ξαμμένον,
ναϊλλοί εκείνο την καρδά̤ν, όθεν έν’ καρφωμένον.
Η Ρωμάνα. Ποντιακό δημοτικό τραγούδι. Συλλογή Χρυσ. Δημητριάδη
Μαρούλα επαρχάρευεν Κουντούρ σα Λειβαδία,
σου Μύρημ’ και σου Κοβλακά και σ’ άσπρα τα Πλακία.
Η σεβτά (αγάπη) στη λαϊκή μούσα του Πόντου (δίστιχα)
Σεβτάν το λέτε παιδία, ΄ς σην παξ̆αν ‘κ̆ι’φυτρούται,
΄ς ση πεκιαρίων την καρδιάν άμουν καρφίν καρφούται.
Τραγούδι της Όφης και παραλλαγή της Κρώμνης του Πόντου
Οι Οφίτες έλεγαν κι αυτό το τραγούδι ίσως σαν κάποιο παιγνίδι
Μάννα, μάννα, Μεληδόνα, χελιδόνα κουπάς τα Άεα
Αναβάρα και Κουντούρα και Ζωή κι Αναστασία,
Το δίφυλλον, το τρίφυλλον πας παίζουν τα καράβια,
σκαμνίν ποδάκι κότσιξε, ενίβα ΄ς σο γλυκόμηλο,
εσήστεν το γλυκόμηλο ερώξεν τα πετάσα̤
