Κόρασον εβοτάνιζεν - Δημώδες άσμα Πόντου - Ποντιακά τραγούδια - Αθήνα 1948
Κόρασον ἐβοτάνιζεν ἀφκὰ σ’ ἐναυλοτόπιν.
Κ’ ἐκόπαν τ’ ἐμπροκότσακα τ’ς κι’ ἐφάνθαν τ’ ἐμποκάρδι͜α τ’ς.
Κόρασον ἐβοτάνιζεν ἀφκὰ σ’ ἐναυλοτόπιν.
Κ’ ἐκόπαν τ’ ἐμπροκότσακα τ’ς κι’ ἐφάνθαν τ’ ἐμποκάρδι͜α τ’ς.
Σὰν ἀρχινᾶ νὰ τραγῳδῇ ὁ καρίπς ὁ τσ̌οπάνον,
ποὺ κ̌ι’ εὑρίεται σὴ χαρὰν καὶ ποὺ κ̌ί πάει σὸν μπάλον·
Ἀτὸς πά μέ τὰ πρόβατα, λάσ̌κεται σὰ ραχ̌ία.
Τὴν πιπιλομμάτεναν κάτι δίτε μ’ ατενα,
κι’ ἄν κ̌ί δίτε μ’ ατενα, φυγαδιά̤ζομ’ ατενα.
Ἡ κόρ’ ἐπῆγεν σὸν παρχὰρ - ἔϊ πουλί μ’ πουλί μ’,
νὰ γίνεται Ρωμάνα - ἔλα ἔλα λέγω ‘σε.
Τη γέφυραν, τη γέφυραν, έλ' αδά Δαφνεπόταμε¹
τη Τρίχας το γεφύριν και δάφνε-μ και μυριγμένε-μ.² Τη Τρίχας το γεφύρι – Δημώδες άσμα Χαλδίας Πόντου – Γεωργίου Κανδηλάπτη Κάνι