Πάμε Φασουλίτζα μ’. Δημοτικό τραγούδι του Ανατολικού Πόντου

αναμνηστική,οικογενειακή,φωτογραφία,πόντος,πάμε,φασουλίτσα,δημώδες,άσμα

Πρόκειται για ένα απ' τα πάμπολλα Ποντιακά δίστιχα, τα οποία αποτελούν ξεχωριστό ποιητικό είδος, γνωστό σ' όλο τον Ελλαδικό χώρο. Ιδιαίτερα τραγουδήθηκαν στον Πόντο και την Κρήτη (μαντινάδες), λέγεται δε ότι εμφανίστηκαν γύρω στον 15ο αιώνα. Τα Ποντιακά δίστιχα τραγουδιούνται πάντοτε πάνω σε συγκεκριμένους σκοπούς. Δύο έως τέσσερα δίστιχα με παρόμοιο περιεχόμενο και ένα ομοιογενές ρεφραίν, αποτελούν ένα ολοκληρωμένο τραγούδι. Ο απλός λαός τα συγκρατεί στη μνήμη του, απ' τον χαρακτηριστικό τους τίτλο ο οποίος συνήθως βγαίνει από ένα βασικό τους στίχο ή απ' την επωδό. Το συγκεκριμένο τραγούδι ανήκει στα δίστιχα της ξενιτειάς όπου εκφράζεται ανάγλυφα η ψυχολογική κατάσταση του ξενιτεμένου, που νοσταλγεί τον έρωτα της αγαπημένης του. Η μελωδία ανήκει στον πρώτο ήχο (κατά την βυζαντινή μουσική) εκ του φθόγγου Δι, ενώ ο ρυθμός είναι πεντάσημος. Είναι τραγούδι του Ανατολικού Πόντου, με χρόνο μέτριο – γοργό και είναι τοποθετημένο πάνω στο χορό Τίκ.

Παρακολουθείστε το σχετικό μας βίντεο με το δημώδες άσμα

Print

Σπεντά μ’ ντ’ εσαρουλάευες; Ομάλ’ χορός της περιφέρειας Χανάχ του Κάρς

ομάλ,κάρς,σπεντάμ,ποντιακοί,χοροί,τραγούδιαΣπεντάμ' ντ' εσαρουλάευες ;

Τραγούδι των Ελλήνων του Χανάχ της περιφερείας Κάρς
Στο Άνω Χανάχ το 1901 και το 1904 οι Τούρκοι κάτοικοι καταγράφονται ως Κούρδοι.
Την ίδια περίοδο στο Μέσο Χανάχ καταμετρώνται 340 Τούρκοι, ενώ στο κάτω Χανάχ 419 Έλληνες οι οποίοι το 1913 ανήλθαν στους 605.
Το τραγούδι είναι τοποθετημένο πάνω στον Ελληνικό ομαλ' χορό της περιφέρειας Χανάχ του Κάρς

Σπεντάμ' ντ' εσαρουλάευες κι εξ̌ύγουνταν τα φύλλα σ'
απ' έναν έναν δι̤αβαίνε τη Μοθοπώρ' τα μήνας

Δείτε το σχετικό βίντεο για το δημώδες Καρσλίδικο Άσμα

Print

Όλεν τη νύχτα τραγωδώ, Καρσλίδικον Ομάλ'

οικογενειακή,αναμνηστική,φωτογραφία,κάρς,χαρπαντίδηςΌλεν τη νύχτα τραγωδώ

Τραγούδι τοποθετημένο πάνω στον χορό Ομάλ', απο την περιφέρεια του Κάρς.

 

Όλεν τη νύχτα τραγωδώ,
καμμίαν κ̌ι νυστάζω ντο να (γ)ίνουμαι ;

Πουλόπο μ' ασόν ουρανόν,
τ' άστρο σ' θα κατηβάζω ντο να (γ)ίνουμαι ;

Όλεν τη νύχτα λάσκουμαι,
τραγωδώ και σ̌υρίζω ντο να (γ)ίνουμαι ;

Και σο πετεινολάλεμα,
τ' αρνόπο μ' εγνεφίζω ντο να (γ)ίνουμαι ;

Δείτε το σχετικό βίντεο για το δημώδες Καρσλίδικο άσμα

Print

Οι αριθμοί - Τραγούδι απ’ το Σταυρίν του Πόντου

σταυρίν,πόντου,λαϊκά,δημώδη,άσματα,τραγούδια,λαογραφία" Οι αριθμοί " - Τραγούδι απ' το Σταυρίν του Πόντου (Συλλογή Σταυριώτου)

 Έναν κι' έναν γίνταν δύο, θέλ' ατέναν με τον βίον,

Δύο κι' έναν γίνταν τρία, ντ' έμορφον έν' η παντρεία,
Τρία κι έναν τέσσερα, φέρτ' ατέν' 'ς εμέτερα,
Τέσσερα και έναν πέντε, σήν σεβντάν εμέν' εσέγκεν,
Πέντε κι' άλλ' έναν έξ', για συρέστ' ατέναν έξ'
Έξ' και άλλ' έναν εφτά, λέει τον λόγον –ατς κοφτά

 

Δείτε το σχετικό βίντεο για το Δημώδες Άσμα των Ελλήνων Σταυριωτών - Κλωστών

Print

Ο Μάραντον, δημώδες ακριτικό άσμα Πόντου

μάραντον,δημώδη,ακριτικά,άσματα,πόντου,τραγούδια,ακρίταςΤον Μάραντον χαρτίν έρθεν, θα πάγει σην στρατείαν, την νύχταν πάει σον μάστοραν,την νύχταν μαστορεύει
κόφτ' ας τ' ασήμι πέταλα, κι ας σο χρυσάφ' καρφία, τον μαύρον ατ' καλίβωνεν κατάντικρυ 'ς σον φέγγον
«κι η κάλ' ατ' παραστέκει ατόν με το χρυσόν μαντήλιν τα δάκρα τ'ς εκατήβαιναν,καλομηνά χαλάζια, καρφίν - καρφίν απλώνει ατόν,την γην δάκρα γομώνει
-Που πας, που πας, νε Μάραντε, κι εμέν' σ'ίναν αφήνεις;
Αφήνω σε σον κύρη μου, σον Αε Κωνσταντίνον.
Αφήνω σε σην μάνα μου, την Αΐαν Ελένην
Αφήνω σε σ' αδέλφια μου τους δώδεκι Αποστόλους.
-" Που πας, που πας, νε Μάραντε, κι εμέναν ντό αφήνεις;
Αφήνω χ̌ίλια πρόατα και πεντακόσια αρνόπα
Αφήνω σε τον κρίαρον, τον χρυσοκωδωνάτεν
αφήνω σε χρυσόν Σταυρόν κι αργυροδαχτυλίδι
το δαχτυλίδ' πούλ'τσον και φά και το σταυρόν προσκύνα.

Δείτε το σχετικό βίντεο για την ιστορία του δημώδους Ακριτικού άσματος του Μάραντου

Print

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ