’Αρχὴ ντ’ ἐσέβα στὸ χορὸ ἐπιάσα χέρι δροσερὸ
καὶ δροσερὸ καὶ τρυφερὸ καὶ νέον παλληκάρι.

Παρχαρομάνα μήνεσεν Ρωμάνες ρῶμάνες
ἄς ἔρχουν σὰ παρχάρια Ρωμάνες ρῶμάνες

Ένα από τα ωραιότερα και πιο συγκινητικά τραγούδια του Πόντου, που τραγουδήθηκαν κατά τα μακρά χρόνια της σκλαβιάς και ειδικά κατά τη φοβερή εποχή της τρομοκρατίας των Γενιτσάρων, είναι και το τραγούδι της Σοφίτσας.

Το δεύτερο τραγούδι αρχίζει με το στίχο: «Ακρίτας κάστρον έχτιζεν κι Ακρίτας περιβόλιν» και περιγράφει την ήσυχη οικογενειακή του ζωή, την ασύννεφη, χωρίς η σκέψη του θανάτου να περάσει ποτέ από το μυαλό του.