Αδελφή τη Δεσπότ΄ – Ανέκδοτη διήγηση Χαλδίας Πόντου, του Γεωργίου Κανδηλάπτη (Κάνεως)

Ο Γερβάσιον ο Δεσπότ’ς εποίκεν ΄ς σο Κάν’ σερανταδύο χρόνα̤ δεσποτικήν. Είχ̌εν κ’ είναν αδελφήν χ̌έραν, εφτωχ̌έσσαν και πολλά ασ̌κεμόχτιστον.

Άμα έτον και πολλά αχουλλούσσα, που ‘κ̌’ επαίρ’νεν ο νούς τ’ ανθρώπ’. Έναν ημέραν επήγεν στην Ίμεραν κιάν’ να γυρεύ’ κι ένας Ιμερίτσα είπεν ατέν: «Ασ̌κεμόχτιστος, ‘κ̌΄εντρέπεσαι και γυρεύ’ς, π’ έεις αδελφόν Δεσπότ’». Είπεν ατέν’ κι εκείνε: «Άσ̌κεμος αν είμαι, ας εντρέπεται ο Θεόν, και φτωχ̌έσσα αν είμαι, ας εντρέπεται ο Δεσπότ’ς, εσύ ντο θα δίιες, δός».

Αδελφή τη Δεσπότ΄ – Ανέκδοτη διήγηση Χαλδίας Πόντου, του Γεωργίου Κανδηλάπτη (Κάνεως) Πηγή Χρονικά του Πόντου

Λεξιλόγιο
Κάν’ (αρχαία ονομασία της Χαλδίας εκ του ποταμού Κάνεως που την διαρρέει) / δεσποτικήν = διακονία ως δεσπότης (επίσκοπος) / χ̌έραν = χήρα / ασ̌κεμόχτιστον = άσχημη εκ κατασκευής / αχουλλούσσα = τουρκική λέξη akilli, έξυπνη / να γυρεύ’ = να ζητιανέψει / εσύ π’ έεις = εσύ που έχεις / εσύ ντο θα δίιες, δός = εσύ δώσε ό,τι είναι να δώσεις

Ποντι(α)κή Διαλεκτολογία – Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com