"Θαύμα στην ξενιτιά" -:- Εμφανίσεις και θαύματα του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ευγενίου του Τραπεζουντίου

Κάποιος Τραπεζούντιος που λεγόταν Μιχαήλ ξενιτεύτηκε στα μέρη της Συρίας. Εκεί όμως αρρώστησε βαριά. Την μια ψηνόταν στον πυρετό και θαρρούσε πως καιγόταν μέσα σε κοχλαστό νερό και την άλλη έτρεμε από το ρίγος και ένιωθε να του τρυπάει τα κόκαλα ένα αφόρητο κρύο. 

Εμφανίσεις και θαύματα του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ευγενίου του Τραπεζουντίου. Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπός Αττικής, 2008. "Θαύμα στην ξενιτιά".Αυτή η αρρώστια με τις αλλεπάλληλες μεταπτώσεις από τον πυρετό στο ρίγος και αντίστροφα έλιωνε κυριολεκτικά το σώμα του Μιχαήλ. Εκεί στη Συρία ζούσαν και άλλοι ξενιτεμένοι συμπατριώτες του. Αυτοί λοιπόν τον συμβούλεψαν να επικαλεστεί τον προστάτη της πατρίδας τους, τον μεγαλομάρτυρα Ευγένιο και να ζητήσει τη βοήθειά του. Εκείνος όμως δεν συμμερίστηκε τη γνώμη τους. Μα πώς μπορεί, (είπε με αφέλεια) να με βοηθήσει ο Άγιος; αφού αυτός βρίσκεται στην Τραπεζούντα και εμείς στη Συρία. Την ίδια νύχτα εκεί που κοιμόταν τι να δει; ο ίδιος ο Άγιος συνοφρυωμένος και βλοσυρός ήρθε και κάθισε κοντά του. Τρείς φοβεροί άνδρες ήταν πίσω του. Ξαφνικά γυρίζει απότομα και τους προστάζει: «Ξαπλώστε κάτω τον Μιχαήλ και κόψτε του το δεξί χέρι». Έντρομος άκουσε εκείνος τη σκληρή απόφαση. Με κλάματα και παρακάλια προσπάθησε να μεταπείσει τον Άγιο. «Αυτό το χέρι κύριε μου το έχω για να δουλεύω και να κερδίζω απαραίτητα για τη συντήρησή μου. Αν μου το κόψεις μου κόβεις τη ζωή. Σύντροφό μου έχω τη φτώχεια και με τούτα τα χέρια παρηγοριέμαι λιγάκι. Λυπήσου με, ανακάλεσε την ανελέητη προσταγή σου, και δείξε μου συμπάθεια». Καθώς έκλαιγε και ικέτευε τον Άγιο ο Μιχαήλ, οι άνδρες αδιαφορώντας για τις φωνές και τα παρακάλια του, τον ξάπλωσαν καταγής και ετοιμάστηκαν να εκτελέσουν τη διαταγή. «Τόσο πολύ αμάρτησα για να καταδικαστώ σε τέτοια φρικτή τιμωρία;» Κραύγαζε ο Μιχαήλ βλέποντας τον μάρτυρα σταθερό στην απόφασή του. «Για το Θεό, παρακαλέστε τον κύριό σας» στράφηκε τώρα στους τρεις άντρες, «για να με λυπηθεί το φτωχό, να δώσει τόπο στην οργή και να μου χαρίσει το χέρι. Εμένα δεν με ακούει εσάς, όμως μπορεί». Τότε πιο νέος από τους τρεις, πλησίασε τον Άγιο και του είπε με σεβασμό: «Πολλοί άνθρωποι είτε από απαιδευσία, είτε από επιπολαιότητα, καμιά φορά δεν καταλαβαίνουν τι λένε έτσι και τούτος αν έκανε κάποια αμαρτία ή είπε κάτι εναντίον σου, συγχώρεσέ τον για χάρη μας και ας μην του κοπεί το χέρι». Ο Άγιος αφού συλλογίστηκε για λίγο, σηκώθηκε και στράφηκε στον Μιχαήλ λέγοντας: «Επειδή είπες ότι δεν μπορώ να σε βοηθήσω από τη μακρινή Τραπεζούντα δια να σου περάσει η αρρώστια, ώσπου να πας εκεί δε θα σου περάσει η αρρώστια». Αμέσως ο άρρωστος ξύπνησε και πραγματικά όσο έμεινε ακόμα στη Συρία υπέφερε από τη βασανιστική εκείνη ασθένεια. Μόλις όμως γύρισε στην πατρίδα του και κατέφυγε στο Ιερό τέμενος του Μεγάλου Ευγενίου και ζήτησε μετανοημένος τη βοήθειά του με δεήσεις και δάκρυα, γιατρεύτηκε και βρήκε την υγεία του.

"Θαύμα στην ξενιτιά" -:- Εμφανίσεις και θαύματα του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ευγενίου του Τραπεζουντίου -:- Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπός Αττικής, 2008.

Ποντιακή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com