"Η σωτηρία του πλοίου". Εμφανίσεις και θαύματα του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ευγενίου του Τραπεζουντίου

Κάποιος ξενομερίτης, Λέων ήταν το όνομά του, έμενε στην Τραπεζούντα και την είχε αγαπήσει σαν πατρίδα του. Κάποτε λοιπόν, αποφάσισε να ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη. Το πλοίο που πήρε όμως καθώς περνούσε από την Ηράκλεια του Πόντου, έπεσε σε μεγάλη θαλασσοταραχή.

Η σωτηρία του πλοίου -:- Εμφανίσεις και θαύματα του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ευγενίου του Τραπεζουντίου. Ο άνεμος μανιασμένος έβγαζε το σκάφος από την πορεία του και το έκανε να χορεύει σαν καρυδότσουφλο πάνω στα θεόρατα κύματα. Οι βροχές, οι κεραυνοί, οι βροχοθύελλα, όλα έδιναν την εντύπωση βιβλικού κατακλυσμού και καταστροφής. Ο καπετάνιος κίτρινος από την αγωνία του είχε αδράξει το τιμόνι και προσπαθούσε να κρατήσει σταθερή την πορεία του πλοίου μέσα σε εκείνη την υδάτινη κόλαση. Στο μεταξύ, σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα κακά είχε πέσει το σκοτάδι και είχε κρύψει τους κάβους που ήταν ορατοί την ημέρα. Τώρα μέσα στη νύχτα δεν ήξεραν που πήγαιναν. Η Θάλασσα αγρίευε όλο και περισσότερο, βουνά τα κύματα. Ο καπετάνιος απόκαμε, παράτησε απελπισμένος το τιμόνι, έχωσε το πρόσωπό του μέσα στα χέρια του και άρχισε να θρηνεί για τον σκληρό θάνατο που περίμενε από στιγμή σε στιγμή τον ίδιο και όλους τους άλλους, πλήρωμα και επιβάτες. Οι ναύτες με κλάματα και στεναγμούς αγκαλιάζονταν και έδιναν ο ένας στον άλλον τον τελευταίο ασπασμό. Ήταν και μερικοί που προσεύχονταν με φωνές και σπαραγμό, καλώντας σε βοήθεια τον Θεό και τους αγίους. Γίνεται πάντα τις ώρες της ανάγκης, ακόμα και οι πιο αντίθεοι όταν κινδυνεύουν κάνουν προσευχές και ζητούν έλεος και δίνουν υποσχέσεις και επικαλούνται τη φιλανθρωπία του Θεού. Όταν όμως περάσει ο κίνδυνος συνήθως ξεχνούν και το Θεό και τις υποσχέσεις τους. Σε εκείνη λοιπόν τη δραματική περίσταση, ο Λέων τι έκανε; Θυμήθηκε πως πριν επιβιβαστεί στο πλοίο είχε πάει στην εκκλησία του Αγίου Ευγενίου και είχε παρακαλέσει τον μάρτυρα να του χαρίσει Καλό ταξίδι. Είχε βουτήξει μάλιστα και ένα κομμάτι πάπυρο μέσα στο λάδι του καντηλιού και το είχε πάρει μαζί του σαν φυλακτό. Τώρα μαζί με τους άλλους ικέτευε και αυτός τον πολιούχο της Τραπεζούντας λέγοντας: «Θυμήσου Άγιε μου τις προσευχές και τις δεήσεις μου. Θυμήσου πόσο σε παρακάλεσα να ευλογήσεις το ταξίδι μου. Θυμήσου τους αναστεναγμούς μου και ας ήμουν τότε ασφαλής και ήσυχος». Συνάμα έδεσε με μια κλωστή τον πάπυρο που είχε μουσκέψει στο λάδι του Αγίου και τον κατέβασε στη θάλασσα και παρευθύς Ω! των θαυμασίων σου Κύριε, το πλοίο έπαψε να κλυδωνίζεται. Προχωρούσε τώρα ίσια ανάμεσα στα κύματα που ανέβαιναν ψηλά μα έσκαγαν μακριά του λες και μια αόρατη θεία δύναμη δεν τα άφηνε να πλησιάσουν. «Κουράγιο παιδιά». Ακούστηκε θαρρετή η βραχνή φωνή του τιμονιέρη, «θα σωθούμε!!! προστασία θεϊκή έχουμε». Συνέχισαν να ταξιδεύουν μέσα σε γαλήνη, ενώ τριγύρω λυσσομανούσε η φουρτούνα. Ήρθε πάλι νύχτα. Φεγγάρι δεν είχε και το πυκνό σκοτάδι τύλιξε τα πάντα. Υπολόγιζαν πως είχαν φτάσει κοντά στο λιμάνι και άρχισαν να φοβούνται πιο πολύ από πριν γιατί η είσοδος του λιμανιού ήταν πολύ στενή και έκρυβε πολλούς υφάλους. Νέος και μεγάλος κίνδυνος παραμόνευε. Ξαφνικά είδαν φώτα στο βάθος και άκουσαν φωνές. Τότε κατάλαβαν πως έπλεαν ήδη μέσα στο λιμάνι είχαν ανέλπιστα σωθεί για δεύτερη φορά.

Η σωτηρία του πλοίου -:- Εμφανίσεις και θαύματα του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ευγενίου του Τραπεζουντίου. Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπός Αττικής, 2008.

Αγιολόγιον Πόντου - Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com