Άγιος Μάρτυς Ακίνδυνος (20 Απριλίου) σύγχρονος του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου του Τροπαιοφόρου
Ακίνδυνος. Όνομα δύο αγίων της Εκκλησίας. O πρώτος μαρτύρησε στη Νικομήδεια, μαζί με άλλους τέσσερις, όταν είδε τον Άγιο Γεώργιο να υποφέρει διάφορα φοβερά βασανιστήρια, αλλά να επιμένει στην πίστη του.
Τότε δήλωσε και αυτός ότι είναι χριστιανός. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 20 Απριλίου. O δεύτερος μαρτύρησε και αυτός σε ένα χωριό κοντά στη Νικομήδεια, στα τέλη του Δ' μ.Χ. αιώνος. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 22 Αυγούστου. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στον Μέγα Συναξαριστή αναφέρει τα ακόλουθα για τον Άγιο Μάρτυρα Ακίνδυνο του οποίου η μνήμη τιμάται από την εκκλησία μας στις 20 Απριλίου εκάστου έτους. Τη αυτή ημέρα Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Βίκτωρος, Ζωτικού, Ζήνωνος, Ακινδύνου, Καισαρίου, Σεβηριανού, Χριστοφόρου, Θεωνά και Αντωνίνου. Στίχοι εις τον Ακίνδυνον και τους σύν αυτώ τέσσαρας Μάρτυρας
»»Σύν Ακινδύνω τέσσαρας κτείνει ξίφος
»»Τον εν πλάνης κίνδυνον εκπεφευγότας
Στίχοι εις τον Χριστοφόρον και τους σύν αυτώ τρείς
»»Καμινιαίας αιθάλης πεπλησμένοι
»»Χριστώ προσήλθον οι περί Χριστοφόρον
Αυτοί οι Άγιοι μαρτύρησαν κατά τους χρόνους του ασεβούς Διοκλητιανού κατά το έτος ογστ’ όταν και ο Τροπαιοφόρος και Πολύαθλος Μάρτυς του Χριστού, Γεώργιος συνελήφθη και βασανιζόταν και βασανιζόμενος τελούσε τα παράδοξα εκείνα θαύματα. Οι μεν Βίκτωρ, Ακίνδυνος, Ζωτικός, Ζήνων και Σεβηριανός βλέποντας τον Μέγα εκείνον Γεώργιο βαλμένο στον τροχό να μένει κατά πάντα αβλαβής, ομοφώνως και οι πέντε διεκήρυξαν τους εαυτούς τους χριστιανούς και παρευθύς αποκεφαλίστηκαν και έτσι έλαβαν τους στεφάνους του μαρτυρίου. Οι δε Χριστόφορος, Θεωνάς, Καισάριος και Αντωνίνος ήταν δορυφόροι (αυλικοί) του βασιλέως και παρίσταντο πέριξ αυτού όταν ο ασεβής Διοκλητιανός τιμωρούσε ανελέητα τον Άγιο Γεώργιο και ζητούσε από αυτόν να αναστήσει τον προ πολλού αποθανόντα νεκρόν Έλληνα δια της επικλήσεως του ονόματος του Χριστού. Οπότε αυτοί βλέποντας ότι ο Μέγας ούτος Γεώργιος δια της προσευχής του αμέσως ανάστησε το νεκρό εκείνον, παρευθύς έριξαν τις αξιωματικές τους ζώνες και τα όπλα τους μπροστά στον βασιλιά και μπροστά σε όλους τους θεατές του θεάτρου ομολόγησαν το Χριστό ως αληθινό Θεό. Γι’ αυτό τον λόγο συνελήφθησαν και ρίχθηκαν στη φυλακή. Μετά από μερικές ημέρες τους παρέστησαν μπροστά εις τον Διοκλητιανό, τους κρέμασαν, τους ξέσκισαν τις σάρκες και με αναμμένες λαμπάδες τους κατέκαψαν και στο τέλος τους έριξαν στη φωτιά και έτσι έλαβαν από τον Κύριο τους στεφάνους της αθλήσεως.Αγιολόγιον Πόντου (Άγιοι και Μάρτυρες στον Πόντο καθώς και λαογραφικά θέματα γύρω απο την Εκκλησία και τους Αγίους)
Αγιολόγιον Πόντου – Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com