Άγιος Μάρτυς Ακίνδυνος (22 Αυγούστου) ο εκ Νικομηδείας του Πόντου
Ακίνδυνος. Όνομα δύο αγίων της Εκκλησίας. O πρώτος μαρτύρησε στη Νικομήδεια, μαζί με άλλους τέσσερις, όταν είδε τον Άγιο Γεώργιο να υποφέρει διάφορα φοβερά βασανιστήρια, αλλά να επιμένει στην πίστη του.
Τότε δήλωσε και αυτός ότι είναι χριστιανός. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 20 Απριλίου. O δεύτερος μαρτύρησε και αυτός σε ένα χωριό κοντά στη Νικομήδεια, στα τέλη του Δ' μ.Χ. αιώνος. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 22 Αυγούστου. Στον Μέγα Συναξαριστή του εν Αγίοις Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου περί του Αγίου Μάρτυρος Ακινδύνου του οποίου η μνήμη τιμάται στις 22 Αυγούστου αναφέρει τα ακόλουθα. Τω αυτώ μηνί ΚΒ’ Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αγαθονίκου και των σύν αυτώ Ζωτικού, Ζήνωνος, Θεοπρεπίου, Ακινδύνου και Σεβηριανού. Στίχοι τις τον Ζήνωνα, Θεοπρέπιον και Ακίνδυνον.
»»Τρείς καρτερούντες μηχανήματος βίαν
»»Τας μηχανάς λύουσι του παμμηχάνου
Κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού εν έτει σγη ένας Κόμης ονόματι Ευτόλμιος στάλθηκε από την Νικομήδεια στα μέρη του Εύξεινου Πόντου από τον βασιλέα για να θανατώσει τους εκεί ευρισκομένους χριστιανούς. Προσορμίσθηκε σε ένα λιμάνι ονόματι Κάρπην λεγόμενο εκεί δε ευρών τον Άγιο ζωτικό με τους μαθητάς του, να ομολογούν τον Χριστό τους καταδίκασε σε Σταυρικό θάνατο. Επανήλθε στη Νικομήδεια και μαθαίνοντας ότι ένας λεγόμενος Πρίγκιψ πίστευσε στον Χριστό, πειθόμενος από κάποιον Αγαθόνικο ο οποίος απεμάκρυνε τους Έλληνες από τα είδωλα και τους έστρεφε στον Χριστό, τους συνέλαβε αμφότερους και τον μεν Αγαθόνικο τον έδειρε δυνατά, τον δε Πρίγκιπα μετά μαζί με άλλους χριστιανούς τους απήγαγε δεσμίους στη Θράκη, όπου διατελούσε ο βασιλεύς Μαξιμιανός ώστε να κριθούν από τον βασιλέα. Ερχόμενος στην Κώμη την λεγόμενη Ποταμός, εκεί θανάτωσε με ένα μηχανικό όργανο τον καταπέλτη ο οποίος μοιάζει με ακόντιο τους Αγίους Ζήνωνα και Θεοπρέπιον και Ακίνδυνον καθότι δεν μπορούσαν πλέον να περπατήσουν οι μακάριοι λόγω των πληγών που είχαν τα σώματά τους από τους ραβδισμούς. Έπειτα αφιχθείς κοντά στην Χαλκηδόνα, φόνευσε διά ξίφους τον Άγιον Σεβηριανόν ο οποίος συνέχιζε να κηρύττει τον Χριστό. Όταν δε πήγε στο Βυζάντιο, παρουσιάστηκε ενώπιον του ο προηγουμένως δαρμένος υπ’ αυτού Αγαθόνικος μαζί με τον Πρίγκηπα και τους λοιπούς δεσμίους τους οποίους είχε ο Κόμης μαζί του. Έβγαλε λοιπόν τον μάρτυρα Αγαθόνικο έξω από την πόλη και τον έδειρε πάλι δυνατά. Μετά τον πήρε μαζί του και όταν έφτασαν στη Σιλυβρία σε τόπο λεγόμενο Άμμους όπου ήταν ο βασιλεύς, εκεί αποκεφάλισε τον Μάρτυρα Αγαθόνικον και τον Πρίγκιπα και τους λοιπούς χριστιανούς όσους είχε απαγάγει από τη Νικομήδεια και κατ’ αυτόν τον τρόπο έλαβαν όλοι τους στεφάνους του Μαρτυρίου. Τελείται δε η σύναξις και η εορτή των αγίων Καινούπολιν στον Ναό της Αγίας Θεοδώρας και στο μοναστήρι του Ξηροκέρκου. Σημειώνεται ότι το ελληνικό τούτο Μαρτύριον σώζεται εις την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, ου η αρχή: «Μαξιμιανός ο Βασιλεύς εκ Νικομηδείας απάρας….». Αγιολόγιον Πόντου (Άγιοι και Μάρτυρες στον Πόντο καθώς και λαογραφικά θέματα γύρω απο την Εκκλησία και τους Αγίους)
Αγιολόγιον Πόντου – Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com