Δίστιχα περιοχής Σταυρίν (Χαλδίας) Πόντου από την συλλογή του Δημητρίου Κ. Παπαδόπουλου (Σταυριώτου) Δ΄Μέρος

Δύο κορ’τζόπα τραβωδοῦν τή νύχταν ποὺ κοιμοῦμαι
ἀκούω τὰ νηχούς ἀτουν, πάω νὰ παλαλοῦμαι.

Δύο νερὰ τρεχούμενα, ἀπὸ μακρὰ ἀσπρίζ’νε
παίρ’ ἤλεν σὸ νερόν ἀτουν κι ἀπομακρὰ γυαλίζ’νε.

Δύο νερὰ τρεχούμενα πάντα σ̌ορσ̌οταρίζ’νε
π’ ἀκούει τὸ βοετὸν ἀτουν ἐθαρρεῖ κάτ’ς ταβίζ’νε.

Δύο νυφόπα ἔμορφα κάθουνταν καὶ ἡλά̤σκουν
καὶ γιὰ τ’ ἀντρούδας ἀτονε, ἀτὰ λογοπιά̤σκουν.

Δύο παιδόπα σὸ χορὸν ντ’ ἔμορφα τραβῳδοῦνε
χαμογελοῦν κι ἀποφκακέσ’ τὰ κορ’τζόπα τεροῦνε.

Δύο πουλόπα πλουμιστά, ἀφκὰ σὴν ποταμέαν
πῶς ’κ̌’ ἐφοέθαν τὸ ποτάμ’ καὶ ἔχτισαν φωλέαν.

Δύο πουλλόπα πλουμιστά, ντό χαμελὰ πετοῦνε
ἐντάμαν πάντα ’λέπ’ ἀτα, ἀτὰ πὰ ἀγαποῦνε.

Δύο τόπα̤ ἐσύρθανε ἡ [τραπεζοῦντα] ’σεῖεν
κι ὁ [βαλὴς] ἀσ’ σὸν φόβον ἀτ’ ἐρροῦξεν κ’ ἐκυλίεν.

Δύο τσ̌ιτσ̌έκια ’φύτρωσαν. θεΐτσα μ’ σὸ παχξόπο σ’
ἔβγαλ’ καὶ δός με τὸ ἕναν νὰ λελεύω τὸ ψ̌όπο σ’.

Δύο φορὰς ἐρρώστεσα ἀδὰ σὸ τσ̌όλ’ τὸ μέρος
κ’ ἔσπρυναν τὰ μαλλία μου καὶ φαίνουμ’ ὅμον γέρος.

Δύο φορὰς ἐρρώστεσα καὶ ’κ̌’ ἔρθες νὰ τερῇς με
ἀτώρ’ ἄλλο ’κ̌ὶ θέλω σε τὴν ψ̌ή σ’ πὰ νὰ χαρίῃς με.

Δίστιχα περιοχής Σταυρίν (Χαλδίας) Πόντου από την συλλογή του Δημητρίου Κ. Παπαδόπουλου (Σταυριώτου) Δ΄Μέρος

Διαλεκτολογία Πόντου - Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com