Τρία ποντιακά ανέκδοτα απ' τη συλλογή του κ. Ιωάννη Σαββαντίδη. Το πρόγατο, ο Λύκον και η Μερμήκα

Πρώτο: Επήγεν το πρόβατον σον Θεόν και επαραπονέθεν:
- Εμέν’ (είπεν), Αρμενάντ λέγνε με φάτς.
- Κι αμ εμέν λέγνε με ασφάτς (είπεν ο Θεόν) και ‘κ̆ι’ παραπονίουμε. Εσύ ντο παραπονίεσαι;

Δεύτερο: Τον λύκον είπαν-ατον:
- Θα εφτάμε-σε σα πρόγατα τσ̆οπάνον.
Εκείνος πα εδάκρυσεν.
- Και ντο κλαίς κιόλα; είπαν-ατον.
- Κι εκείνος είπεν: ‘κ̆ι’ πιστεύ-ατο !

 Τρίτο: Την μερμήκαν είπαν-ατεν.
- Το κιφάλι-ς ντο μεγάλον έν;
- Νούν πολλά έχω, είπεν.
- Τα μέσα-ς πά ντο λεγνά είν’;
- Λυγερή - είπεν – είμαι
- Ο κώλο-ς πά ντο τρανόν έν;
- Χάστεν -είπεν- τ’ ατεπσ̆ιζλίκια.

Πηγή: Ποντιακά Φύλλα, 1950. Ποντιακά ανέκδοτα συλλογής Ιωάννη Σαββαντίδη

Ποντιακή Διαλεκτολογία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com