Η Αμαλία Φωτιάδου (μητέρα της δωρήτριας) στο κέντρο φορώντας ποντιακή ενδυμασία, με την κόρη της Σοφία στα γόνατα της - Τραπεζούντα 1919

Η Αμαλία Φωτιάδου (μητέρα της δωρήτριας) στο κέντρο φορώντας ποντιακή ενδυμασία, με την κόρη της Σοφία στα γόνατα της.

Γύρω της, μαθήτριας της Μέριμνας, η Βάσω Σαουλίδου και η Πηνελόπη του Μαράντου. Τραπεζούντα 1919. Παραδοσιακές ανδρικές & γυναικείες ενδυμασίες (φορεσιές) των Ελλήνων του Πόντου
Η «Μέριμνα Ποντίων Κυριών» αποτελεί ένα από τα ιστορικότερα φιλανθρωπικά σωματεία του ελληνισμού, με συνεχή προσφορά που ξεπερνά τον έναν αιώνα. Το σωματείο ιδρύθηκε το 1904 στην Τραπεζούντα του Πόντου, με πρωτοβουλία της Βασώς Ασλανίδου και υπό την καθοδήγηση του τότε Μητροπολίτη Τραπεζούντας, Κωνστάντιου Β΄. Στην ίδρυσή του πρωτοστάτησαν διακεκριμένες κυρίες της αστικής τάξης της πόλης, όπως οι Δόμνη Καπαγιαννίδου, Αφροδίτη Εφραιμίδου, Ειρήνη Ακρίτα και Σοφία Γραμματικοπούλου. Κεντρικός στόχος ήταν η «διά παροχής εργασίας υλική υποστήριξις των δεομένων προστασίας και αρωγής Ελληνίδων». Λειτούργησε Εργαστήριο Κοπτικής, Ραπτικής και Εργοχείρων-Κεντημάτων, όπου οι κοπέλες μάθαιναν μια τέχνη για να επιβιώσουν, ενώ παράλληλα διδάσκονταν την ελληνική ιστορία και τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στην Τραπεζούντα, η Μέριμνα ανέλαβε τη διεύθυνση του Ορφανοτροφείου της πόλης, βοήθησε στην περίθαλψη προσφύγων και παρείχε στήριξη ακόμη και στην αρμενική παροικία. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών, το σωματείο ανασυστήθηκε το 1923 στη Θεσσαλονίκη από τη Θάλεια Σαουλίδου και το ζεύγος Ιφιγένειας και Θεοφύλακτου Θεοφυλάκτου. Ιστορία του Ελληνισμού στον Εύξεινο Πόντο Το 1934 απέκτησε ιδιόκτητη στέγη, ωστόσο το 1941, κατά τη γερμανική κατοχή, το κτήριο επιτάχθηκε και καταστράφηκε μεγάλο μέρος του αρχείου και της περιουσίας του. Μεταπολεμική δράση: Παιδούπολη «Άγιος Ευγένιος» (1948): Φιλοξένησε δεκάδες παιδιά από ακριτικά χωριά της Ελλάδας. Στέγη Κοριτσιού: Λειτούργησε για δεκαετίες παρέχοντας στέγη σε φοιτήτριες και σπουδάστριες. Σήμερα η Μέριμνα συνεχίζει το έργο της λειτουργώντας, μεταξύ άλλων, τον βρεφονηπιακό σταθμό «Αργώ», τη μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων «Διαμαντίδειος Στέγη» και το Μουσείο της Μέριμνας (εγκαινιάστηκε το 2005), το οποίο μέσα από τα εκθέματά του (κεντήματα και κειμήλια) αφηγείται την ιστορία του ποντιακού ελληνισμού και της γυναικείας χειροτεχνικής εργασίας. Το σωματείο θεωρείται ένα από τα πιο ιστορικά και δραστήρια γυναικεία σωματεία στην Ελλάδα, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη των αλησμόνητων πατρίδων μέσα από τις σύγχρονες κοινωνικές του δράσεις. Ζωντανεύοντας τις μνήμες των Ελλήνων του Πόντου 

Φωτογραφικό υλικό όπως η παρούσα φωτογραφία μπορεί να προέρχεται από Λευκώματα Συλλόγων, προσωπικές συλλογές, αναρτήσεις σε blogs ή sites όπως η Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, το Εθνικό Κέντρο τεκμηρίωσης και ηλεκτρονικού περιεχομένου, η Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, η Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού, η Μέριμνα Ποντίων Κυρίων, δημοσιεύσεις σε βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες, το Αρχείον Πόντου κ.ο.κ. και αποτελεί αρχειακό υλικό το οποίο ανήκει πρωτίστως στα εικονιζόμενα πρόσωπα, τις οικογένειες και τους απογόνους τους και κατά συνέπεια σε όλο τον ποντιακό λαό. Μέσω του Kotsari.com προβάλλονται για ιστορικούς και λαογραφικούς εκπαιδευτικούς λόγους, με την όσο το δυνατό πληρέστερη τεκμηρίωση, λεπτομερή αναφορά στα συστατικά στοιχεία προσδιορισμού, χρονολογίας, γεωγραφίας, λαογραφίας (γλωσσικού ιδιώματος), συγγενικών σχέσεων, ενδυματολογίας, ιστορικών συγκυριών και συσχετισμού με άλλο παρόμοιο υλικό από τον Πόντο. Σε κάθε περίπτωση γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια ενδυνάμωσης-ενίσχυσης των φωτογραφιών αρχείου με όλα εκείνα τα στοιχεία (ιστορικά και λαογραφικά) τα οποία είναι ικανά να τις παρουσιάσουν στο σήμερα με όσο το δυνατό μεγαλύτερη πληρότητα πληροφοριών και στοιχείων για την καταγωγή και σημασία τους.

Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com