Επιφανείς Κρωμναίοι Γεώργιος Φωτιάδης, Θ. Γραμματικόπουλος & Μητροπολίτης Λεόντιος. † Α. Ι. Παρχαρίδη Ιστορία της Κρώμνης – τεύχος 56ον

Παρχαρίδης Ι. ΑθανάσιοςΓεώργιος Φωτιάδης. Κάτοχος της νομικής έγραψε, πραγματεία της γλώσσης. Ήτο ένθερμος οπαδός της δημώδους και λάτρης της παιδείας, την οποία ήθελε όλοι να επιζητούν. Απέθανε προ ολίγων ετών, νέος έτι εν τη Ρωσία.

Print

Επιφανείς Κρωμναίοι Ανδρέας Δ. Σιμόνωφ & Ι. Α. Παρχαρίδης † Α. Ι. Παρχαρίδη Ιστορία της Κρώμνης – τεύχος 56ον

Πατριαρχική οικογένεια Ελλήνων της Κρώμνης 1885Ανδρέας Δ. Σιμόνωφ. Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1857, όπου και εκπαιδεύτηκε. Φιλόχριστος και ευσεβής, συνάμα δε και βαθύς μελετητής της ζωής συνέγραψε μεστά αληθειών συγγράμματα όπως την «Ασθένειαν και αμαρτίαν» και την «Ευτυχίαν», φιλοτέχνησε δε και «Μέγα Προσευχητάριον» το οποίο είναι χρήσιμο δια κάθε Χριστιανό.

Print

Το ορφανοτροφείο του Ακ Δάγ Μαδέν - Γαλατικός Πόντος - Το Ελληνικόν Μεταλλείον του Ακ Δάγ (Akdagmadeni)

Το Μαδέν είχε και ένα ορφανοτροφείο. Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκεντρώθηκαν 300 περίπου ορφανά από όλη την περιοχή, θύματα όλα του πολΝικολάφεντης (Νικόλαος Μουρατίδης) ένας απο τους μεγαλύτερους προύχοντες του Μαδένέμου. Οι πατέρες τους σκοτώθηκαν στα πεδία των μαχών ή πέθαναν στα τάγματα εργασίας. Το ορφανοτροφείο ανέλαβε την περίθαλψη και ανατροφή των ορφανών.

Print

Ιστορία της Κρώμνης Α.Ι. Παρχαρίδου Ποντιακή Εστία τεύχος 53-54ον - Θρησκεία

Κρώμνη - Ενορία Αληθινής - Παλληκάρια της Κρώμνης μπροστά στον Ιερό Ναό της Παναγίας του Καστρότοιχου πριν το 1920Θρησκεία. Όταν οι χριστιανοί κάτοικοι από τα όρη κατέφυγαν στη σημερινή Κρώμνη, βρήκαν εκεί παρεκκλήσια και σκήτες ασκητών. Μάλιστα στην περιοχή Καλούλ υπήρχε και η Ιερά Μονή της Θεοτόκου.

Print

Ιστορία της Κρώμνης - Α.Ι. Παρχαρίδου - Ποντιακή Εστία Τεύχος 52ον - Άλλα επαγγέλματα - Διοίκηση

Κρωμναίοι μαθητές στο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας Τα μεταλλεία άρχισαν και αυτά να παρακμάζουν μετά τον πόλεμο του 1827 ενώ είχαν διασκορπιστεί πολλοί κάτοικοι της Κρώμνης, το δε 1854 επήλθε η οριστική τους κατάλυση, καθώς η κυβέρνηση δεν υποστήριζε το σύστημα της τυραννικής εξαναγκάσεως των κατοίκων απ' τα γύρω χωριά στο να εργάζονται ως είλωτες στα μεταλλεία και προς τούτο εξέδωσε το Τανζιμάτ και ύστερα το Χάτι Χουμαγιούν, τα οποία απέδωσαν σε έναν έκαστο πολίτη οθωμανό πλήρη ελευθερία.

Print

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ