Τα όπλα των Σανταίων - Μ. Κ. Νυμφόπουλου. Σίσ̆, γαμά̤ν, πισ̆τόφ, τυφά̤νκ, κάμαν, ρεβόλ, μαρτίν.

Σίσ̆,γαμά̤ν,πισ̆τόφ,τυφά̤νκ,κάμαν,ρεβόλ,μαρτίν,δόρυ,φυσίγγια,πόντου,μουσταφά,κεμάλ,σάντα,ευκλείδης,κουρτίδης,γαμά,θηκάρι,σέρα,χορό,ξιφασκία,κουφατσή,σπαθάρο,πιστόφ,πιστόλι,μαρτίν,ρεβόλβερ,τσιλιγκέρηδες,μονόκαννο,δίκαννο,σανταίοι,τυφάνκ,τουφέκι,ντουφέκι,εμπροσθογεμές,εβλιάς,τιφανκόπον,τικανκόπον,τσακμακόπετρα,ματαράδες,μπαρούτι,καψούλια,κάμα,τσακμακλήκι,αϊναλήν,αϊναλία,γκρά,μάουζερ,μάνλιχερΤα όπλα των Σανταίων - Μ Κ Νυμφόπουλου. Σίσ̆, γαμά̤ν, πισ̆τόφ, τυφά̤νκ, κάμαν, ρεβόλ, μαρτίν.
Το πιο παλιό από τα όπλα αυτά ήταν το σίσ̆. Πρόκειται για το δόρυ το οποίο εξέλιπε στις ημέρες μας. Όλα τα άλλα όπλα τα είχαμε στην εποχή μας και τα χρησιμοποιούσαμε. Ήταν τόσο προσφιλή στους Σανταίους τα όπλα αυτά ώστε κι εμείς οι δάσκαλοι ζωνόμασταν το γκρά με τα 100 και 200 φυσίγγια του και τρέχαμε όπου ήταν κίνδυνος. Η καλή χρήση των όπλων αυτών και η γενίκευση της οπλοφορίας στη Σάντα κατά τα τελευταία χρόνια έσωσε την τιμή ης Σάντας και γενικά του Πόντου και ανάγκασε τον Μουσταφά Κεμάλ να αναφέρει στα απομνημονεύματα του την Σάντα και τον αρχηγό των ανταρτών μας Ευκλείδη Κουρτίδη. Κρίνω καλό να περιγράψω τα ανωτέρω όπλα αρχίζοντας από τα παλιότερα προς τα νεότερα.

Print

Μάρτιος μήνας κατά τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη - Μέγας Συναξαριστής

άγιος,νικόδημος,αγιορείτης,μέγας,συναξαριστής,μήνας,μάρτιοςΟ Μάρτιος μήνας κατά τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη σύμφωνα με το έργο του : "Μέγας Συναξαριστής". Ο Μήν ούτος, αδελφοί, ονομάζεται αρχή και πρώτος των μηνών από τον προφήτην και θεσπέσιον Μωυσήν, και ούτω γράφεται περί αυτού εν τω βιβλίω της Εξόδου «Ο μήν ούτος υμίν, αρχή μηνών, πρώτος εστί υμίν εν τοις μησί του ενιαυτού» (Εξόδου ΙΒ’ 1) και εν τω βιβλίω της Γενέσεως μανθάνομεν, ότι, κατά την συμφωνίαν των ιερών ερμηνευτών, εις τον μήνα τούτον εποίησεν ο Θεός όλα τα αισθητά κτίσματα εκ του μη όντως εις το είναι. Και τούτο γίνεται φανερόν, διότι κατ΄έτος εις τον Μάρτιον μήνα η γη βλαστάνει τας βοτάνας και τα χόρτα, καθώς και τότε εβλάστησε ταύτα εις την δημιουργία του κόσμου, ότε ο Θεός επρόσταξε και είπε : «Βλαστησάτω η γή βοτάνην χόρτου» (Γεννέσεως Α’ 11) και διότι εις τον Μάρτιον γίνεται η γλυκυτάτη Άνοιξις, και η θάλασσα γαληνιά, και ο ουρανός φαίνεται διαυγέστερος και λαμπρότερος, ελευθερούμενος από την συννεφιά του προλαβόντος χειμώνος. Καθώς ταύτα έγειναν και κατά την πρώτην εκείνην δημιουργίαν του κόσμου.

Print

Οι Παροικίες και η μετανάστευση των Σανταίων εντός και εκτός Πόντου

Επαρχία,χαλδίας,Πλάτανα,Αεζαχαρέα,Κρώμνη,Χότση,Κόχαλη,Μέσωνα,Βώνος,Λύκαινα,Βάρβαρα,Χαλανίκ,Πύργη,Καταβόλ,Αλχασιον,Τζιάκβα,τάκβα,Άτζκοβα,Κβήρικα,Σέκιτλι,Ιβάνοβκα,Κεσιάντων,Παρατώφ,Χαραπά,Φτελέν,Βιζιρώφ,τσάλκα,Παπουνάς,Μιχαηλόβσκοε,Κούμα,Ανδρεέβσκοε,Ζουρνατζιάντων,Αλεξάνδροβσκοε,Αλεζάνδρα,Κάρς Είναι αναμφισβήτητο ότι η Σάντα εποικίστηκε μετά την άλωση της Τραπεζούντας και όχι πριν την άλωση όπως πολλά άλλα χωριά της επαρχίας Χαλδίας και άλλων τμημάτων. Δεν υπήρχε λόγος να δημιουργηθεί ζωή στην απομακρυσμένη, απρόσιτη και δασώδη εκείνη περιοχή. Μόνο σαν κρησφύγετο θα ήταν κατάλληλη να χρησιμοποιηθεί η περιοχή εκείνη από τους πρώτους της κατοίκους και ως τέτοια χρησιμοποιήθηκε απ’ τους πρώτους της κατοίκους οι οποίοι κατέφυγαν εκεί για να σωθούν απ’ το άγριο κύμα διωγμού το οποίο είχε ξεσπάσει τότε. Έτσι λοιπόν, ογδόντα χρόνια μετά την άλωση, όπως αναφέρει ο αοίδιμος καθηγητής Φίλιππος Χειμωνίδης στην Ιστορία και Στατιστική Σάντας, η περιοχή της Σάντας εποικίστηκε από τους πρώτους φυγάδες προερχόμενους απ’ τα Πλάτανα, όπως αναφέρει η παράδοση και βαθμηδόν απ’ τη συρροή κι’ άλλων τμημάτων συμπληρώθηκε ο εποικισμός της.

Print

Η καταγωγή των Ελλήνων του Καυκάσου

Καύκασος,βιλαέτια,ερζερούμ,σιβάζ,σεβάστειας,τραπεζούντα,ορλώφ,ρουμιαντσέφ,αικατερίνη,μεγάλη,Οδησσός,νικολάεφ,χερσώνα,συμφερούπολη,ταϊγανίου,ταγανρόκ,σεβαστούπολη,κέρτζ,τσαρική,κυβέρνηση,ποτιέμκην,πασκέβιτς,εριβάνσκι,Οι Έλληνες μετανάστευσαν στον Καύκασο απ΄τα τουρκικά Βιλαέτια του Ερζερούμ, Σιβάζ (Σεβάστειας), Τραπεζούντας και του υπόλοιπου Πόντου. Η αναγκαστική αυτή μετακίνηση συνέβη περιοδικά, ιδίως μετά τους ρωσοτουρκικούς πολέμους. Την εποχή της αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Μεγάλης στον πόλεμο του 1770 (εκστρατείες των Ορλώφ και Ρουμιαντσέφ) και μετά την προσάρτηση της Κριμαϊκής χερσονήσου κατά το 1783 (Ποτιεμκήν), οι Έλληνες που είχαν μεταναστεύσει απ την τουρκία μαζί με τους εκπατρισθέντες ομογενείς της υπόδουλης τότε Ελλάδος στη Ρωσία, κατοίκησαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου απ’ την Οδησσό ως το Νοβόροσισκ σχηματίζοντας τις κοινότητες της Οδησσού, Νικολάεφ, Χερσώνος, Συμφερούπολης, Ταϊγανίου (Ταγανρόκ), Σεβαστούπολης, Κέρτζ και λοιπές γνωστές στο πανελλήνιο για τη μορφωτική και εθνική τους δράση.

Print

Οι Ρώσοι στην Αργυρούπολη του Πόντου, το 1828.

ρώσοι,αργυρούπολη,πόντου,σαλαπασίδης,ρωσοτουρκικός,πόλεμος,πάσκεβιτς,ερζερούμ,μεταλλεία,βασιβουζούκηδες,τρίπολη,τοψής,κανονίδης,ουζούνογλου,μουσταφά,πόντος,ιστορία,γενοκτονία Στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828 τα στρατεύματα του ρώσου στρατηγού Πάσκεβιτς αφού κατέλαβαν το Ερζερούμ, προήλασαν ως την Αργυρούπολη και την κατέλαβαν κι αυτήν. Οι χριστιανοί κάτοικοι χαιρέτησαν τους ρώσους ελευθερωτές. Όλοι πίστευαν ότι οι παλιοί θρύλοι ζωντάνευαν, ότι ο ξανθός βασιλιάς της παραδόσεως που θα ερχόταν απ’ τον βορά, αυτός ήταν ο ρώσος. Έτσι πήραν το θάρρος κι έδειχναν στα φανερά την χαρά και την ευγνωμοσύνη τους στους ρώσους. Μα ατυχώς τα όνειρα τους γρήγορα διαλύθηκαν καθώς έπαψε ο πόλεμος και ο Πάσκεβιτς έφυγε σε τρείς ημέρες. Μόλις έφυγαν οι ρώσοι, κατέφτασε μια ορδή από άγριους και αιμοβόρους βασιβουζούκηδες με αρχηγό τον Ουζούνογλου Μουσταφά από την Τρίπολη οι οποίοι ξεκίνησαν αμέσως τις αρπαγές, τις λεηλασίες τους φόνους και τους εμπρησμούς. Έτσι η χαρά του προηγούμενου τριημέρου σκεπάστηκε από τους καπνούς των εμπρησμών απ’ την επέλαση των βαρβάρων.

Print

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ