Αγουρότε (και αγουρέτα) στην λαϊκή πίστη και δοξασία στον Πόντο

Αγουρότε (και αγουρέτα). Ήταν: α) Η γενναιότητα του άνδρα. β) Η ανδραγαθία Φράση: «Τρανόν αγουρέταν εποίκες» (μεγάλο ανδραγάθημα έκανες) και γ) Η ανδρική σεξουαλική ικανότητα.

Στον Πόντο πίστευαν ότι η σεξουαλική ικανότητα του άνδρα ήταν δυνατόν να χαθεί, να κοπεί «να κόπεται αγουρότ' ατ'», όταν τον δρασκέλιζε κανείς την ώρα που κοιμόταν ή ξάπλωνε. Γι' αυτό και υποχρέωναν τον δρασκελιστή να ξαναπεράσει από πάνω του, για να μη «δεθεί». Το «δέσιμο» του νιόγαμπρου ήταν αποτέλεσμα μαγικών ενεργειών. Γι’ αυτό και οχτώ ή δεκαπέντε μέρες πριν το γάμο, στο «λογόπαρμαν» έβαζαν στην τσέπη του υποψήφιου γαμπρού κλειδωμένο λουκέτο που θα το ξεκλείδωνε ο νέος, όταν θα έσμιγε με τη νύφη. Αυτό το «δέσιμο» του γαμπρού «έλυνε» με ορισμένη διαδικασία ειδικός (πρακτικός-ανοιχτής) ξορκιστής. Την ώρα επίσης της στέψης οι εχθροί του γαμπρού, που ήθελαν να τον «δέσουν» α) κλείδωναν ξαφνικά ένα λουκέτο, β) έδεναν κόμπο στην άκρη μαντιλιού, γ) ένωναν τις δυο άκρες ελάσματος από μόλυβδο, δ) μασώντας ένωναν δυο κομματάκια μόλυβδο και τα έριχναν στην θάλασσα, ε) στα δεξιά του δρόμου από όπου θα περνούσε η γαμήλια πομπή (γαμόστολος) έβαζαν ένα μαχαίρι και την θήκη του στα αριστερά. Η «λύση» γινόταν με αντίστροφες ενέργειες: άνοιγμα λουκέτου, λύση του κόμπου του μαντιλιού, ίσιωμα του μολύβδινου ελάσματος, βγάλσιμο από τη θάλασσα των πεταμένων εκεί μέσα ελασμάτων, να περάσει η γαμήλια πομπή ξανάστροφα από τον ίδιο δρόμο. Αν δε γίνονταν αυτά, η «λύση» θα γινόταν αυτόματα μετά από εφτά χρόνια.

Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού

Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com