Ποντιακά τραγούδια – Θεία μ’ η κουτσ̌ή σ’ – Καρσλίδικον Τίκ

Θεία μ’ ή κουτσ̌ή σ', το γιάβρου μ’ κ' εγώ χουζμετσ̌ής,
κατ' κ̌ί δίσμ’ ατεν θειΐτσα μ’ κι' άς έν’ γιά την ψ̌ή σ'.

Κ̌ί δίγω σ’ ατεν νέ παίδα, είσαι ατεψ̌ής,
δέβα κι' άμε σή δουλεία σ' άς έν’ γιά την ψ̌ή σ'.

Θέ νά δισ’ μ’ ατεν θειΐτσα μ’ κ̌ι' είμαι ατεψής,
είμ' εγώ καλόν παιδόπον, λελεύω την ψ̌ή σ'.

Έπαρ' άλλον κοριτσόπον νά λελεύω-σε,
γιά μή βγάλ’τς την ψ̌ή μ’ παιδόπον, ποδεδίζω ‘σε. Δημώδη άσματα Πόντου

Ατό, θεία αγαπά ‘με κι' αγαπώ ατό,
θά πέρ’ ατο καί θά φεύω, άς εξέρ’τσ' ατό.

Η μάννα σ' κι' ό κύρη σ' γιάβρου μ’ ξάϊ κ̌ί θέλ’νε ‘σε,
φύγον κ' έλα μετ' εμένα, νά μή κρούγνε-σε

Ποντιακά τραγούδια – Θεία μ’ η κουτσ̌ή σ’ – Καρσλίδικον Τίκ - Αθήνα 1948 

Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com