Το ποϊγιόπο σ' έμορφον φιντάν τσ̌ιπου(γ)ού κιπί. Αργόν Τίκ Τόν(γ)ιας Πόντου

ο ποϊ(γ)ιόπο σ' έμορφον ώφ ώφ φιντάν τσ̌ιπου(γ)ού κιπί, 
για κλώστ’ σ’ εμέν’ μερέα σόϊλε τουρτου(γ)ούν κιπί. 

Επωδός
Βέξον βέξον ξεροβέξον και το κεμεντζόπο σ’ παίξον,
κι’ αραδία τραγωδίας κι ας ακούμε την λαλία σ’.

Αγαπώ ίναν κουτσίν ώφ ώφ αγαπά την καλατσ̌ήν, 
‘κ̌’ επορώ να φέρ’ ατέν’ ‘ς οσπίτ’ -ιμ’ έναν βραδύν.

Το ποϊγιόπο σ' έμορφον φιντάν τσ̌ιπου(γ)ού κιπί. Αργόν Τίκ Τόν(γ)ιας Πόντου

Σύρον αν’ και σύρον κά’ ώφ ώφ το φυστάν’ ΄ς σο γιάν’ απάν’,
κι ο Θεόν την ψ̌ήν να παίρ’ ΄ς σ’ άσπρον το κιορτάν’τς απάν’. 

Τη τυφέκι μ’ το ταπάν’ ώφ ώφ, άμον το Καράκαπάν,
τη σεβτάς –ιμ’ τ’ όνομαν γραμμένον έν’ εκ(ε)ι απάν’. 

Σχόλια στην πρώτη στροφή απ' τον κ. Βασίλειο Γιορανίδη: "Το πογιόπο σ' έμορφον fidan çubuğun gibi για κλωστ' σ' εμέν μερέαν, şöyle durduğun gibi = Το μπόϊ σου είναι όμορφο σαν κλαδί από φιντάνι, έλα προς τα μένα έτσι όπως στέκεσαι (όπως είσαι). Οι Έλληνες Πόντιοι τα b, g τα προφέρουν p, k. το ğ που προφέρεται σαν απαλό "γ" πολλές φορές δεν ακούγεται. Το çubuk επίσης το λένε çipuk. Στα ιδιώματα Χαλδίας κλπ φυσικά το k των τουρκικών λέξεων γίνεται h (çubuk-çupuh, çiplak-çiplah κλπ), επίσης υπάρχει κι ένας ακόμα στίχος, αντί του "για κλωστ' σ' εμέν μερέαν" λέει: "gel gir sana horona da" (κελ κιρ σανα χορονά τα = έλα μπες κι εσύ στο χορό).

Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com