Τη πόρτας-ισ’ τα ξύλα έτερα είν’ έτερα, Δημώδες άσμα Κρώμνης, Ίμερας, Σαντάς Πόντου, Χορός Ίσον, Μονόν Τίκ
Τη πόρτας-ισ’ τα ξύλα έτερα είν’ έτερα,
τον Θεό σ’ αν αγαπάς κόρ’ έλα σ’ εμέτερα.
Ακεί πέραν έστεκεν την κάλτσαν ατς έπλεκεν,
είπα ατέν έλα αδακά η λαλία μ’ χαμελά.
Ωχ ν’ αηλί εμέν’ ν’ αηλί ‘ς σο κιφάλ’-ιμ κάτ’ λαλεί,
ατέναν που θα φιλεί πάντα θα παρακαλεί.
Μάνα η νύφε τ’ εμόν ατέ θα φέρ’τ ‘σεν νερόν,
΄ς σα ξύλα ατέ θα πάει κι ήντα λές ατέν’ θ’ εφτάει.
Ο Γώγος Πετρίδης παίζει και τραγουδά το Ίσον, τον Ορθό (στητό) χορό της Κρώμνης αλλά και της Ίμερας και της Σαντάς, επαρχιών της Τραπεζούντας του Πόντου. Ο χορός καθιερώθηκε να λέγεται Τίκ Μονόν στην Ελλάδα, κυρίως μέσα στους συλλόγους απο τους δασκάλους εκμάθησης των χορών. Παρακολουθείστε το σχετικό μου βίντεο κι ακούστε το δημώδες αυτό άσμα
Ποντι(α)κή Διαλεκτολογία - Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com