Χάϊ, χάϊ τα κοσάρας ξι-ξι τα πετεινάρα̤ - Κρώμν’ τα ραχ̆ία σ’ είν’ ψηλά. Δημώδες άσμα Κρώμνης Τραπεζούντας Πόντου
Κρώμν’ τα ραχ̆ία σ’ είν’ ψηλά και τα νερόπα σ’ κρύα,
τα παλληκάρα̤ σ’ άξια τραγωδούν μερακλία.
Χάϊ – χάϊ - χάϊ - χάϊ τα κοσάρας ξι-ξι τα πετεινάρα̤,
λέγ’νε με σούκ’ και δέβα πλάν και ‘ς σα πετεινολάλα̤.
Η Κρώμν’ το τσ̆όλ’ έν’ έμορφον έχει νερόπα κρύα,
έχει κορτσόπα έμορφα μικρά και σεβνταλία.
΄Σ ση Κρώμν’ τον Αε-Θόδωρον επήγα λειτουργέθα,
εντώκεν η εγάπ’ ΄ς σον νού μ’, αμάν εκλώστα κι έρθα.
Λεξιλόγιο: * δα̤βαίνω πλάν (πλά)= αναχωρώ – απέρχομαι - εστά πλάν (πλά) = στάσου παραπέρα / * τσ̆όλ’ = έρημο
Ποντι(α)κή Διαλεκτολογία - Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com