Ελληνίδα του Πόντου με την επιχώριο γιορτινή ενδυμασία (ζουπούνα) - Ελλάδα 1935

Εικονίζεται άγνωστο πρόσωπο φορώντας παραδοσιακή ποντιακή ενδυμασία 1935 Ελλάδα. Αυτές οι φωτογραφίες αποτελούν ένα εξαιρετικό δείγμα φωτογραφικού πορτρέτου της περιόδου του Μεσοπολέμου (1935), αποτυπώνοντας με μεγάλη λεπτομέρεια την ποντιακή γυναικεία ενδυμασία (ζουπούνα).
Ανάλυση της Ενδυμασίας και των Στοιχείων: Η Ζουπούνα και ο κατηφές: Η εικονιζόμενη φορά το παραδοσιακό φόρεμα "χιτώνα" το οποίο στον Πόντο ονομαζόταν ζουπούνα, με εφαρμοστό το επάνω μέρος στο στήθος και μακριά μανίκια, συνδυασμένο με κοντό επανωφόρι το οποίο ονομαζόταν κατηφές ο οποίος πάντοτε στις γιορτινές ενδυμασίες είχε πλούσια κεντήματα - γαϊτάνια στα περιθώρια του ενδύματος.
Το Λαχώρι (Ζωνάρι): Στην μέση της κόρης διακρίνεται δεμένο το παραδοσιακό υφαντό ζωνάρι με διαγώνια φορά, το οποίο συγκρατεί την φορεσιά και προσθέτει γεωμετρικό ενδιαφέρον στο σύνολο.
Κοσμήματα & Κεφαλόδεσμος: Στο κεφάλι φοράει το χαρακτηριστικό κόσμημα-κάλυμμα «τάπλα» το οποίο είναι ένα μικρό δισκοειδές κάλυμμα/απομεινάρι παλιού κοντού φεσιού/καπελάκι) διακοσμημένο με κεντήματα ή νομίσματα. Στο στήθος διακρίνονται αλυσίδες με νομίσματα/κοσμήματα, σύμβολο κοινωνικής και οικονομικής επιφάνειας. Στησιμο Φωτογραφείου: Η στάση με το χέρι πάνω στο μικρό έπιπλο με το κεντητό τραπεζομάντηλο, τα άνθη και τους ζωγραφιστούς αμφιθεατρικούς κίονες στο βάθος είναι τυπική της αισθητικής των φωτογραφικών εργαστηρίων της εποχής εκείνης στην Ελλάδα. Παραδοσιακές ανδρικές & γυναικείες ενδυμασίες (φορεσιές) των Ελλήνων του Πόντου Εσωτερικά της ζουπούνας ξεχωρίζει το καμίσ' (κεντητό βαμβακερό υποκάμισο) και στο κάτω μέρος τα δερμάτινα υποδήματα (ποτίνια).
Σύγκριση Ασπρόμαυρης και Επιχρωματισμένων Εκδοχών. Πρωτότυπη Ασπρόμαυρη: Αναδεικνύει την αυθεντική υφή των υφασμάτων (βελούδο, μετάξι) και τις αντιθέσεις του φωτός. Διατηρεί την ιστορική αυθεντικότητα και την ατμόσφαιρα του 1935. Ζωντανεύοντας τις μνήμες των Ελλήνων του Πόντου
Έγχρωμη Εκδοχή (Πράσινο/Σμαραγδί θέμα): Αποδίδει το βελούδο της ζουπούνας σε βαθύ σμαραγδί/πράσινο τόνο με χρυσά κεντήματα. Δίνει ιδιαίτερη ζωντάνια στο πρόσωπο της κόρης καθώς και στα άνθη, κάνοντας το πορτρέτο πολύ ζεστό και ανθρώπινο. Προσφέρει μια πιο επιβλητική και σοβαρή αισθητική, τονίζοντας τις λεπτομέρειες του υφάσματος με διαφορετικό τρόπο. Οι επιχρωματισμένες εκδοχές προσφέρουν μια πολύτιμη οπτική προσέγγιση στο πώς θα μπορούσαν να φαίνονται τα πλούσια χρώματα των υφασμάτων στην πραγματικότητα.
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com