Το χωρίον Γαράτσορε ή Καράτσιορεν ή Γαρέτσιορεν του Ακ Δαγ Μαδεν

Το Γαράτσορε (ή Καράτσιορεν ή Γαρέτσιορεν) ήταν ένα αμιγές ελληνικό χωριό με εξήντα (60) ελληνικές οικογένειες, υπαγόμενο στην επαρχία του Ακ Δάγ του νομού Άγκυρας.

Είχε μια εκκλησία του Αγίου Θεοδώρου και ένα παρεκκλήσι του προφήτη Ηλία, στα οποία λειτουργούσαν δυο ιερείς ο παπα-Γιώργος Κωνσταντινίδης και ο παπαΝικόλαος. Είχε ένα ελληνικό σχολείο με σαρανταπέντε (45) μαθητές και δυο (2) δασκάλους τον Χαράλαμπο Σταμπουλίδη και τον Ιορδάνη Κωνσταντινίδη. Το χωρίον Γαράτσορε ή Καράτσιορεν ή Γαρέτσιορεν του Ακ Δαγ Μαδεν. Υπήρχαν ακόμη στο χωριό και δυο μπακάλικα του Χαρίτα και του Παύλου Βιολίδη. Άλλα καφενεία ή άλλα μαγαζιά δεν υπήρχαν. Οι προύχοντες του χωριού ήταν ο Στέφανος Σταμπουλίδης, ο Παύλος Σταμπουλίδης και ο Παύλος Βιολίδης. Οι δε μορφωμένοι του χωριού ήταν ο Χαράλαμπος Σταμπουλίδης (δάσκαλος) και ο Ιορδάνης Κωνσταντινίδης. Το χωριό ήταν χωρισμένο σε τέσσερις μαχαλάδες: Τη Τερζέντων, τη Κεμετζετσέντων, τη Κοστενέντων, τη Ποζενάντων, υδρεύονταν δε από δύο (2) βρύσες, οι δε κάτοικοί του συνήθιζαν να μεταναστεύουν στο Αφιόν Καραχισάρ, στην Κιουτάχεια και στα Άδανα. Οι μουσικοί που ψυχαγωγούσαν το χωριό ήταν δυο, ο ζουρνατζής ο Λευτέρης και ο ταουλτσής ο Γιάννες. Οι κάτοικοι του χωριού ζούσαν από τις αγροτικές ασχολίες τους. Οι ιδιόκτητες εκτάσεις που κατείχαν διέφεραν από οικογένεια σε οικογένεια, αλλά εκτός από αυτές κάθε σπίτι είχε από 5 έως 15 ζώα, εξασφαλίζοντας έτσι το κρέας, το γάλα, το βούτυρο κ.τ.λ. για τις ανάγκες τους. Το χωριό διέθετε για τα ζώα του βοσκές συνολικής εκτάσεως 3.000 στρεμμάτων περίπου που βρίσκονταν στις τοποθεσίες Γουζουλούχ, Ορτά Πελέν και Τσομάχ Τζί. Οι συνηθέστεροι χοροί που χόρευαν στο χωριό ήταν το Ομάλ, η Τρυγόνα, το Κότσ̌αρι, η Πατούλα και οι Καρσιλαμάδες. Τα πλησιέστερα χωριά προς το Γαράτσορε ήταν το Παχτσατσίκ που απείχε μια ώρα με το πόδι, το Τεκί – Γασί που απείχε μιάμιση ώρα, το Κιλί – Πογάρ που απείχε μία ώρα, η πόλις Δισμίς Ζίλε που βρισκόταν 6 ώρες μακριά και στα νότια το Άκ Δάγ Ματέν που απείχε 4 ώρες. Το Γαράτσορε υπέφερε πολλά δεινά από τους τούρκους, το 1909 σκοτώσανε πέντε (5) Έλληνες κατοίκους του ενώ το 1918 κρέμασαν τον Παύλο Βιολίδη και σκότωσαν τον Ηλία Σταμπουλίδη. Πέρα δε από όσους σκότωσαν, συνέβαιναν κάθε τόσο και λιγάκι ληστρικές επιδρομές των τούρκων στο χωριό μας κατά τις οποίες άρπαζαν τα ζώα των χωρικών και άλλα ήδη από το νοικοκυριό τους. Στην Ελλάδα ήρθαμε με την «ανταλλαγή» τον Αύγουστο του 1923 ακολουθώντας πεζοπορία. Το δρομολόγιο ήταν από το Γαράτσορε στην Σαμψούντα από όπου επιβιβαστήκαμε στο πλοίο «ΑΤΖΕΝΤΟΣ» με κατεύθυνση την Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια τη Θεσσαλονίκη. Από εκεί μας μετέφεραν προσωρινά στο Μεσόβουνο της Πτολεμαϊδας και τελικά μας εγκατέστησαν στο Μεσόκαμπο της Φλώρινας όπου διαμένουμε από τότε ως σήμερα. Ερχόμενοι από την πατρίδα μας εκτός από κάτι βιβλία και ιερά άμφια τα οποία φέραμε και παραδώσαμε στην εκκλησία της Ανάληψης, στις Καρυές Πρεσπών Φλωρίνης, δεν μπορέσαμε να φέρουμε κανένα άλλο κειμήλιο. Ακ Δάγ Μαδέν (AkDagMadeni) - Ιστορία - Λαογραφία - Πολιτισμός.

Το χωρίον Γαράτσορε ή Καράτσιορεν ή Γαρέτσιορεν του Ακ Δαγ Μαδεν του Γρηγορίου Αθανασιάδη γεννημένου το 1907 στο Γαράτσορε (κατοίκου Μεσόκαμπου Φλωρίνης). Το χωρίον Γαρέτζιορεν ή Καρά Τζιορέν του Ακ Δάγ Μαδέν.

Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com