Ο Νικόλαος Μουρατίδης (Νικολάφεντης) με παλληκάρια του στο Ακ Δαγ Μαδέν.

Ο Νικόλαος Μουρατίδης (Νικολάφεντης) με παλληκάρια του στο Ακ Δαγ Μαδέν.

Στην μεγάλη πείνα του 1916-17, ο Γεώργιος Κιουπτσίδης (Σεκήρ εφέντης) όπως και ο Νικολάφεντης, άνοιξαν τις τεράστιες αποθήκες τους και, αφού μοίρασαν όλον τον καρπό, στο τέλος μοίρασαν και τη ζάχαρη και τη σταφίδα που είχαν αποθηκευμένη. Λένε, ότι κατά τη διανομή χρεώνανε τυπικά την αξία των τροφίμων για να μη ζητήσουν και οι τούρκοι. Και πραγματικά, η αξία αυτών των τροφίμων ποτέ δεν εισπράχθηκε. Τον ίδιο χειμώνα, η σύζυγος του Νικολάφεντη, κόρη του ανωτέρω μεγαλέμπορου Γεωργίου Κιουπτσίδου, μετέτρεψε τον κλίβανο των λουτρού της σε μαγειρείο. Όλο τον χειμώνα με τις υπηρέτριες της, παρασκεύαζε τραχανά, σούπα τανωμένη, και ψωμί και έτσι έσωσε πολύ κόσμο από το θάνατο. Δυστυχώς πέθανε σε νεαρά ηλικία, μόλις 32 ετών. 
Πηγή: Γεώργιος Κ. Φωτιάδης "Το Ελληνικόν Μεταλλείον του Ακ Δαγ". Ιστορία του Ελληνισμού στον Εύξεινο Πόντο - Ακ Δάγ Μαδέν (AkDagMadeni) - Ιστορία - Λαογραφία - Πολιτισμός

Φωτογραφικό υλικό όπως η παρούσα φωτογραφία μπορεί να προέρχεται από Λευκώματα Συλλόγων, προσωπικές συλλογές, αναρτήσεις σε blogs ή sites όπως η Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, το Εθνικό Κέντρο τεκμηρίωσης και ηλεκτρονικού περιεχομένου, η Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, η Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού, η Μέριμνα Ποντίων Κυρίων, δημοσιεύσεις σε βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες, το Αρχείον Πόντου κ.ο.κ. και αποτελεί αρχειακό υλικό το οποίο ανήκει πρωτίστως στα εικονιζόμενα πρόσωπα, τις οικογένειες και τους απογόνους τους και κατά συνέπεια σε όλο τον ποντιακό λαό. Μέσω του Kotsari.com προβάλλονται για ιστορικούς και λαογραφικούς εκπαιδευτικούς λόγους, με την όσο το δυνατό πληρέστερη τεκμηρίωση, λεπτομερή αναφορά στα συστατικά στοιχεία προσδιορισμού, χρονολογίας, γεωγραφίας, λαογραφίας (γλωσσικού ιδιώματος), συγγενικών σχέσεων, ενδυματολογίας, ιστορικών συγκυριών και συσχετισμού με άλλο παρόμοιο υλικό από τον Πόντο. Σε κάθε περίπτωση γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια ενδυνάμωσης-ενίσχυσης των φωτογραφιών αρχείου με όλα εκείνα τα στοιχεία (ιστορικά και λαογραφικά) τα οποία είναι ικανά να τις παρουσιάσουν στο σήμερα με όσο το δυνατό μεγαλύτερη πληρότητα πληροφοριών και στοιχείων για την καταγωγή και σημασία τους. Στην πλειονότητα τους οι παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες έχουν επεξεργαστεί και επιχρωματιστεί με σεβασμό στα πρόσωπα που εικονίζονται, στις ενδυμασίες και στα δομικά μέρη της κάθε εικόνας καθώς στην αρχική τους μορφή τις περισσότερες φορές έχουν σχισίματα, ρωγμές, λείπουν κομμάτια ή τις έχει διαβρώσει ο χρόνος και η κακή αποθήκευση. Η σύγκριση μιας σχισμένης, φθαρμένης από τον χρόνο αυθεντικής φωτογραφίας με την αποκατεστημένη εκδοχή της αποδεικνύει την ουσιαστική σημασία της ψηφιακής διάσωσης των ιστορικών αρχείων. Πρόσωπα που κινδύνευαν να χαθούν κάτω από τις ρωγμές του χαρτιού, αποκτούν ξανά καθαρές εκφράσεις, επιτρέποντάς μας να συνδεθούμε άμεσα με την ιστορία τους.

Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com