Μία σεμνή τελετή την 17ην Σεπτεμβρίου του 1922 στην Νικόπολη του Πόντου
Μία σεμνή τελετή την 17ην Σεπτεμβρίου του 1922 στην Νικόπολη του Πόντου, εις την οποίαν παρέστησαν τα εξ άνω και εξ αριστερών προς τα δεξιά σημειούμενα πρόσωπα. Νικόπολη - Γαράσαρη Πόντου: Χωριά, Τοπωνύμια, Χοροί, ήθη, έθιμα, παραδόσεις
Σειρά α΄: Ολυμπ. Ασλανίδου, Φώτ. Καζαντζίδης, Χριστόφ. Εμινίδης, Παπαβασιλ. Κτενίδης, † Καθηγούμενος Ηλ. Παπαδόπουλος, † Παναγ. Χαλκίδης, † Παπα-θεόδ. Παπαδόπουλος, † Νικόλ. Ερμείδης, Γεώργιος Γεωργιάδης, † Ιορδάν. Ιορδανόπουλος, Ιωάννης Παπαδόπουλος, † Παναγ. Παπαδόπουλος, † Σπύρος Εμμανουηλίδης. Σειρά β΄: Πέτρ. Ιορδανόπουλος, † Σάββ. Βαρύτιμος, Πελαγ. Γεωργιάδου, Βασ. Εμμανουηλίδου, Μαρία Παπαδοπούλου, Παύλος Ιορδανόπουλος. Σειρά γ΄: Ευσαΐα Παπαδοπούλου, † Ελένη Παπαδοπούλου, Ελισ. Κυριακίδου, † Αλέξ. Παπαδόπουλος, Σοφία Παπαδοπούλου, † Σάββ. Παπαδόπουλος, Παναγ. Ταμαμίδης. Σειρά δ΄: Ελευθ. Παπαδόπουλος, † Παρθ. Παπαδοπούλου.» Σημείωση: Στο κείμενο της λεζάντας, το σύμβολο † προηγείται των ονομάτων ορισμένων προσώπων τα οποία είναι πλεον κεκοιμημένοι). Ζωντανεύοντας τις μνήμες των Ελλήνων του Πόντου Η Νικόπολη του Πόντου (σημερινό Şebinkarahisar) υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του Ελληνισμού στην περιοχή, διατηρώντας μια πλούσια ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά. Ιδρυμένη στην καρδιά του Πόντου, η πόλη αποτέλεσε σταυροδρόμι πολιτισμών και κοιτίδα μιας ακμάζουσας ελληνικής κοινότητας, η οποία διακρίθηκε για την παιδεία, το εμπόριο και την αφοσίωσή της στις παραδόσεις.Ο ελληνικός πληθυσμός της Νικόπολης, παρά τις ιστορικές αντιξοότητες, κατάφερε να διατηρήσει άσβεστη την εθνική του ταυτότητα και τη χριστιανική του πίστη. Η εκπαίδευση κατείχε κεντρική θέση στη ζωή των κατοίκων, με σχολεία και ιδρύματα που προήγαγαν τα ελληνικά γράμματα και τις επιστήμες, όπως αποτυπώνεται και σε τεκμήρια της εποχής που αναδεικνύουν την πνευματική ζωή της περιόδου, συμπεριλαμβανομένων των αρχών του 20ού αιώνα. Η παρουσία του Ελληνισμού στη Νικόπολη σημαδεύτηκε από την ευημερία και την πνευματική άνθηση, μέχρι τη δραματική περίοδο των διωγμών που οδήγησαν στον ξεριζωμό. Σήμερα, η μνήμη της Νικόπολης παραμένει ζωντανή μέσα από τις διηγήσεις των απογόνων και την ιστορική έρευνα, υπενθυμίζοντας μια ένδοξη σελίδα του Ποντιακού Ελληνισμού. Μέσα από πηγές και αρχειακό υλικό, συνεχίζουμε να διασώζουμε και να αναδεικνύουμε αυτή την ιστορική παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. Περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία και την παράδοση του Πόντου μπορείτε να βρείτε στο www.kotsari.com. Η λεζάντα καθώς και η πρωτότυπη ασπρόμαυρη φωτογραφία (σε εξαιρετικά χαμηλή ανάλυση λόγως της παλαιότητας αλλά και της ανατύπωσης βρίσκονται στο βιβλίο τιτλοφορείται: "Ιστορία και Λαογραφία της Εκκλησιαστικής Επαρχίας Κολωνείας και Νικοπόλεως Πόντου (Σεμπίν Καραχισάρ)" - Ποντιακαί Μελέται - Καβάλα 1964
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com