Άποψη της ενορίας Γιαγλή Δερέ (Αγίου Γεωργίου) της Αργυρούπολης (Γκιουμούς Χανέ - Κιμισχανάς) του Πόντου το 1906

Άποψη της ενορίας Γαγλή Δερέ (Αγίου Γεωργίου) της Αργυρούπολης (Γκιουμούς Χανέ - Κιμισχανάς) του Πόντου το 1906

Η Αργυρούπολη (στα τουρκικά Gümüşhane) υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα πνευματικά, οικονομικά και θρησκευτικά κέντρα του Ελληνισμού στον Πόντο. Κτισμένη σε μια απόκρημνη, ορεινή λεκάνη, οφείλει το όνομά της στα πλούσια μεταλλεία αργύρου της περιοχής, τα οποία γνώρισαν ιδιαίτερη ακμή από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα. Gümüşhane = πόλις του Αργύρου. Εκτός από την εξορυκτική δραστηριότητα, η πόλη ξεχώρισε για την πνευματική της αναγέννηση, διατηρώντας ονομαστά σχολεία (όπως το Φροντιστήριο Αργυρουπόλεως) και σπουδαίες ενορίες, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμα του ποντιακού πολιτισμού.
Σχολιασμός της Φωτογραφίας (1906): Η ιστορική φωτογραφία αποτυπώνει ανάγλυφα την ιδιομορφία και την ομορφιά της παλιάς Αργυρούπολης:
Αμφιθεατρική Αρχιτεκτονική: Τα παραδοσιακά σπίτια, με τους λευκούς σοβάδες, τα ξύλινα χαγιάτια και τις κεραμοσκεπές, είναι χτισμένα κλιμακωτά στην απότομη πλαγιά, απόλυτα εναρμονισμένα με το άγριο, βραχώδες τοπίο.
Η Ενορία «Γιαγλή Δερέ» (Αγίου Γεωργίου): Ψηλά στον βράχο, δεσπόζουν τα κτίσματα της ενορίας του Αγίου Γεωργίου, προσφέροντας πανοραμική θέα σε όλη την κοιλάδα και υπογραμμίζοντας την κεντρική σημασία που είχε η Εκκλησία στη συγκρότηση των συνοικιών.
Φυσικό Περιβάλλον: Η αντίθεση ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση και τους επιβλητικούς ορεινούς όγκους αναδεικνύει την οχυρή και απομονωμένη θέση της πόλης.

Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com