Το αμίλητο νερόν (το Καλαντόνερο) στην λαογραφία των Ελλήνων του Πόντου

Το αμίλητο νερόν. Την βραδιά της Πρωτοχρονιάς μετά το κόψιμο της βασιλόπιτας, o τυχερός της βραδιάς έτρεχε στη βρύση του χωριού, για να αφήσει σ' αυτήν το δώρο του (συνήθως το κομμάτι από τη βασιλόπιτα).

Έπαιρνε αντίστοιχα ό,τι άφηνε εκεί άλλος. Αμέσως μετά γέμιζε ένα κύπελλο με νερό και το μετέφερε χωρίς να μιλά στο σπίτι, γιατί έτσι απαιτούσε η συνήθεια. Από το νερό αυτό έπιναν όλα τα μέλη της οικογένειας. Αν συνέβαινε να υπάρχει σε μια οικογένεια ελεύθερη κοπέλα, τότε αυτή πήγαινε στην βρύση, ανεξαρτήτως εάν αυτή ήταν η τυχερή της βασιλόπιτας, για να ανοίξει η τύχη της. Η παραπάνω συνήθεια δεν είχε γενική εφαρμογή και αποτελεί μια παραλλαγή του εθίμου που αλλού ονομάζεται «Tο Καλαντόνερον».

Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού 

Περί του Καλαντόνερου αλλά και των λοιπών εθίμων της Πρωτοχρονιάς στον Πόντο: Κάλαντα - Νεόχρονος - Καλαντόνερο - Ποδαρικό και άλλα έθιμα της Πρωτοχρονιάς απο το Σταυρίν της Χαλδίας του Πόντου  -  Τα Καλαντόφωτα (Πρωτοχρονιά ως Θεοφάνεια) στον Πόντο - Λαογραφικά Σύμμεικτα Πόντου. Ήθη, έθιμα, Γλωσσικά Ιδιώματα, Παροιμίες, Θρύλοι & Παραδόσεις.

Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com