Παλαιὸ Βυζαντινό Μοναστῆρι στὴν Μούζενα ποὺ ἔφερε πολλὰ ὀνόματα: ’Αερομοῦχον ἢ Λερμοῦχον καὶ γνωστότερον ὡς Ζανταέρτς.
’Σ ἕναν χωρίον τῆ Πάπερτης, Ἔρκη ἔλεγαν ἀτο, ἑζῆναν σεράντα τοῦρκικα φαμελλίας καὶ τριανταπέντε χριστιανικά. Τοῦρκ’ καὶ χριστιανοὶ πολλὰ ἀγαπημέν’ ἔτανε: Ὅλον ὁ πλούσιος ὁ Τοῦρκον, ὁ Ἁγᾶς ἄθε καὶ τὴ Χριστιανίων ὁ Поπᾶς ἀτόσον καὶ καλὰ ἔταν ἀγαπημέν’, ἕναν τὸ φαγὶν τὸ ἔτρωγαν—ὁ λόγος ντὸ λέει—ἐπέγνεν χώρα̤.
Γεννήθηκε στὴν Ἄδυσσαν, χωριὸ τῆς Χαλδίας Πόντου τὸ 1885. Τὰ πρῶτα γράμματα τα ἔμαθε κοντὰ στὸν πατέρα του, ποὺ ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς γνωστότερους δασκάλους καὶ ψάλτας τῆς περιφερείας καὶ ἐπὶ τριακονταετίαν ἐδίδαξε σε διάφορα χωρία.
Ἐγεννήθη ἐν Ἀργυρουπόλει τοῦ Πόντου τὸ 1881 ἐκ γονέων Θεοδώρου Γρ. Κανδηλάπτου, νεωκόρου, καὶ Παρυσάτιδος, τὸ γένος Γερβ. Οἰκονομίδου.
Πρὶν ἀκόμα τελειώσει τὸ Φροντιστήριον Τραπεζοῦντας, σύστησε στὴ Σάντα τὸ ’Ἀναγνωστήριο «Μελέτη» μόλις δὲ πῆρε τὸ ἀπολυτήριό του προσελήφθη ὡς δάσκαλος καὶ δίδαξε ὥς τὰ 1917, ὁπότε ἔφυγε μὲ τοὺς Ρώσους στὴν Τάκβα τῆς περιφερείας Βατούμ, ὅπου δίδαξε 4 χρόνια.
Γεννήθηκε στὴν ἐνορία Μονοβάντων τῆς Κοινότητος Σταυρὶ (Πόντου) τὴν 10ην Μαΐου 1895 ἡμέραν Πέμπτην. Οἱ γονεῖς του Κοσμᾶς καὶ Σοφία γεωργοί, ἐφρόντισαν πολύ γιὰ τὴν ἀνατροφή του.