Τους φοβερούς εν τουρκία διωγμός του Ελληνικού στοιχείου, τους κατά διαφόρους καιρούς υπό της κρατούσης τουρκικής φυλής γενομένους αναλόγως προς την έντασιν και τον σκοπόν αυτών, ηκολούθουν αλλαχού μεν αθρόαι, αλλαχού σε σποραδικαί των ημετέρων εξωμόσεις και μεταναστεύσεις.
Εχάθες με τ’ άρματα σ’ και με τ’ αναλλαγάδα̤ σ’
Δεν μας φάνηκες, εξαφανίστηκες; Λέγεται με επιθυμία με οικειότητα και λιγάκι πειρακτικά. Ανάλογο με το: σαν τα χιόνια
Το γαμήλιο λουτρό της νύφης στη Νικόπολη του Πόντου.
Το πρωί του Σαββάτου, παραμονή του γάμου συγκεντρώνονταν στο σπίτι της νύφης συγγενείς γυναίκες και φίλες της και άρχιζαν την προετοιμασία για τη μεταφορά της νύφης στο λουτρό.
Την ώρα που η νύφη ντυνόταν, οι γονείς του γαμπρού, ο γαμπρός και ο κουμπάρος καβάλα σε σελωμένα άλογα συνοδευόμενοι και από όλους τους προσκαλεσμένους που ήταν άλλοι έφιπποι και άλλοι πεζοί, έχοντας μπροστά τα μουσικά όργανα πήγαιναν στο σπίτι της νύφης.
Στις 29 Αυγούστου εκάστου έτους εορτάζεται ο Αϊ Γιάννης, ο Αποκεφαλιστής. Η λέξη αποκεφαλιστής αλλοιώθηκε από την μετοχή αποκεφαλισθείς, τον οποίο λέγανε και Κουτσοκέφαλο.
Το όνομα του Αγίου Φανουρίου παράγεται από το ρήμα φαίνω - φανερώνω. Είναι ο άγιος που φανερώνει τα χαμένα ζώα, τα χαμένα πράγματα αλλά και ο άγιος της τύχης. Όπως μας πληροφορεί ο Δ. Σ. Λουκάτος, ο άγιος Φανούριος ίσως ήταν Δωδεκανήσιος και η λατρεία του άρχισε από τη Ρόδο μετά το 1350.