Αρασί-κεσί. Για τέρμα ορίζεται μια πέτρα, ένα δέντρο ή καρφώνεται ένας πάσσαλος. Οι παίκτες παρατάσσονται σε 2 ζυγούς (δύο γραμμές) η μια αντίκρυ στην άλλη.

Έγινε πολύς λόγος έως σήμερα για τον πυρρίχειον χορόν, την σέρρα από τις στήλες της αγαπητής «Ποντιακής Εστίας». Δεν είμαι βέβαια λαογράφος. Υπήρξα όμως χορευτής του χορού αυτού και μάλιστα από τους δεινότερους και γνωρίζω όλες τις φιγούρες του.

Με πεζοπορία δεκαοχτώ περίπου ωρών από την παραλία του Όφεως και τις εκβολές του Ψυχρού Ποταμού (Μπαλτατζή Ντερέ) προς το εσωτερικό φθάνει κανείς στο παρχάρι Τούχ (Τούχ Γιαϊλασί). Τούτο βρίσκεται κοντά στη δυτική πλευρά ρυακίου το οποίο αφού περάσει κανείς ανέρχεται μια ανηφοριά με κοκκινόχωμα και καταλήγει στον μεζερέ Τούχ (Τούχ Μεζερεσί).

Κόψιμον
Τα παιδιά χωρίζονται σε δυο ομάδες, ισόπαλες περίπου. Κρατούν τα χέρια σφιχτά στέκονται αντιμέτωπα σε απόσταση 8-10 μέτρων. Η πρώτη ομάδα φωνάζει το όνομα ενός παιδιού από την αντίθετη. Αυτό αποσπάται από την ομάδα του και τρέχει με φόρα να διασπάσει την αντίθετη στο αδύνατο σημείο της.

Με χαρούμενη ηθική έξαρση ο Ελληνισμός αλλά και όλη Ορθοδοξία εορτάζουν την χιλιετηρίδα του Αγίου Όρους. Και είναι ο εορτασμός ψυχικός, πνευματικός, μεγάλης Ιστορικής σημασίας για το Πανελλήνιο. Εδώ, το 963, ιδρύθηκε μιά πνευματική πολιτεία από τις καθάριες πηγές του Βυζαντινού πολιτισμού.