Ο Κουκαράς. Ήθη και έθιμα των Ποντίων του Σύδενδρου Γρεβενών των καταγομένων απο τα χωριά Τεμιρτζάντων, Σεϊτανάντων, Κουταλά και Τσοπανού της Τραπεζούντας του Πόντου
Ο Κουκαράς ήταν αποκριάτικο έθιμο, για να φοβερίζουν οι μάνες τα παιδιά κάθε φορά πού θα ζητούσαν να χαλάσουν την νηστεία της Σαρακοστής, ζητώντας επίμονα να φάνε ωβόν, τυρίν, γάλα, γιουγούρτι καί βούτορον, καί για να ξέρουν οι αγράμματες γυναίκες των χωριών, πού βρίσκονταν στα παρχάρια, πότε θα ερχόταν το Πάσχα.
Read more ... Add new comment
Αυτή η εξαιρετική, επεξεργασμένη και επιχρωματισμένη ιστορική φωτογραφία του 1910 αποτυπώνει μια από τις πιο εμβληματικές παραδόσεις του Ποντιακού Ελληνισμού: τη μετάβαση στα παρχάρια (τα θερινά ορεινά βοσκοτόπια). 
«Ὅμιλος Κρωμναίων νέων μὲ τὴν τοπικὴν χαρακτηριστικὴν λαζικὴν ἐνδυμασίαν (ζίπκας) ἐν πλήρει ὁπλισμῷ, παρὰ τὸ παρεκκλήσιον Παναγίας Καστροτείχου τῆς ἐνορίας Ἀληθινοῦ τῆς Κρώμνης. Ὁ όμιλος μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν κ. Κ. Βιόπουλον (ἔφιππον) ἀποτελεῖ τιμητικὴν συνοδείαν γαμηλίου πομπῆς.» (Ἀποστολεύς Κ. Βιόπουλος — Καλαμαριά) 
Δεν υπήρχε στον Πόντο πανηγύρι πιο λαοφιλές από αυτό της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, με εξαίρεση τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου.
Η Ελληνίδα αγρότισσα στον Πόντο, οι καθημερινές εργασίες που εκτελούσε και ο κυρίαρχος ρόλος της στην αγροτική - κτηνοτροφική οικονομία της υπαίθρου.
