Ο συνοικισμός των Αβραμάντων βρισκόταν στην ανατολική πλαγιά του Ομάλ, ενώ το Άταλαν στη δυτική. Ο ήλιος κατά την ανατολή του έλουζε πρώτα τους Αβραμάντας και έπειτα το Άταλαν.
Το Γετέρ οι τούρκοι το έλεγαν Ίγντελι , ενώ εμείς ειρωνικά το λέγαμε και Τσουροπέγαδον δηλαδή στείρο πηγάδι γιατί τακτικά η κεντρική βρύση του στέρευε για ένα διάστημα και πάλι επανερχόταν αργότερα το νερό.
Στην τοποθεσία αυτού του χωριού πιθανώς υπήρχε αρχαία ελληνική πολίχνη, η οποία καταστράφηκε σε άγνωστο σε εμάς χρόνο. Στα ερείπια αυτής της πολίχνης κτίστηκε το χωριό αυτό με την ονομασία Κούλαλη.
Το χωριό τούτο το οποίο οι τούρκοι το ονόμαζαν Μοναστήρ΄, άγνωστο για ποια αιτία, διότι ούτε Μονή υπήρχε εκεί, ούτε καλόγεροι, βρισκόταν σχεδόν στο μέσον της περιοχής του Επές και απείχε 12 περίπου χιλιόμετρα από το Κιόβ-τεπέ.
Στα βόρεια της Νικοπόλεως επί της δημοσίας οδού που οδεύει στην Κερασούντα σε απόσταση 5 χιλιομέτρων περίπου βρίσκεται η κωμόπολη Τάμζαρα σε μια γραφικότατη τοποθεσία μέσα στο πράσινο, ενδεδυμένη και περιβεβλημένη τριγύρω από ψηλά βουνά.
