Οι αρραβώνες γίνονταν στο σπίτι της μνηστής όπου συγκεντρώνονταν συγγενείς του γαμπρού και της νύφης. Η τελετή άρχιζε με σχετική εισήγηση εκ μέρους του πατέρα ή του αδελφού ή άλλου πρεσβυτέρου συγγενούς του γαμπρού για το σκοπό της συγκέντρωσης και εζητείτο η συγκατάθεση του πατέρα ή της μητέρας της νύφης.
Αρ’ ατώρα κόψον και τ’ ανέμ’ το είδος.
Ασ’ Ισ̆χανάντων Αρκουρής (ο λυκοπάππον τ’ Αβραάμ που έν' 'ς σο Βολοβότ), έναν Ανοιξές ημέραν εφορτώθεν χαρτώματα και εχπάστεν να πάει σ’ Ακρεπέγαδα, να στεγάζ’ το μαντρίν ατ’. Σ’ αχ̆ερώνια κιάν όνταν επέρεν, ερχίνεσεν να κρούει έναν πορανόπον.
Ο τσ̆ανταρμάς εφάνθεν, σ’ οσπίτα̤ ‘σουν κλωστέστεν,
ατώρα ατός εχάθεν, ελάτεν ‘ξάν χορέψτεν.
Ατοίν ΄ξάν πώς εφάνθαν, φυγάτεν εσείν νυφάδες,
επήγαν και ν’ εχάθαν, εβγάτεν ασ’ οτάδες.
Πέσκος (ο), Χαλδ. Λέξις Ρωσική, Θερμάστρα, σόμπα. Ετυμολογείται από το ρωσικό pecka = σόμπα.
Μουτζουρούμης επιθ. αμάρτ, μουτζουρούμ΄ς Χαλδ. Μουτζιρούμ'ς Χαλδ Θηλ. Μουτζουρούμ'σσα. Ουδ. Μουτζουρούμ'κον, μουτζιρούμ'κον. Ξένη λέξη. Ανίκανος προς πάσαν πράξιν, αδύναμος.
Εδέβαν τα Χριστούγεννα έρθανε και τα Φώτα,
άνοιξον το καρδόπο σου, τη Παραδείσ’ την πόρταν.