• Βασίλειος Παπαχρήστος 1960 Πόντος. Η Μητερίτσα είναι χορός και παιχνίδι μαζί, κατάλληλος για μικρά παιδιά αλλά και για μεγάλους. Μικτός, κυκλικός, πιάσιμο από τα χέρια, το σώμα λοξά δεξιά. Δύο απλά βήματα: το δεξί δεξιά, το αριστερό πλάι του.
Δημήτρης Κουτσογιαννόπουλος 1966 Καύκασος. Ο Λατσ̌ίνας είναι απαράμιλλος εις ορχηστικήν εμφάνισιν, με ζωηροτάτας κινήσεις και άλματα. Δεν είναι κυκλικός, χορεύεται από άνδρας με τας χείρας υψωμένας, εις ρυθμόν τρίσημον, άνευ τραγουδιού. Το χορευτικόν σχήμα αποτελείται από 8 μέτρα. Η μουσική αποτελείται από 8 μέτρα, το δε χορευτικόν σχήμα εκτελείται άπαξ. Μουσική καταγραφή σε 3/4.
• γαϊτά, γαϊτέ, καϊτέ (τουρκική) = σκοπός, μελωδία
• κ̌εϊφ (τουρκική) = κέφι
• πεα̤νεύκουμαι, πεγιανεύκουμαι (τουρκική) = αρέσω, καταδέχομαι
• τσ̌αρέ (περσική) care = μέσον, θεραπεία
• νέϊσα, νέϊσε (τουρκική) ne ise = τέλος πάντων
• Αϊλιάνης (αραβική) haile = φοβερός, τρομερός, τραγικός
• αρζού (περσικό) arzu = επιθυμία
• γιαρένης (τουρκική) yar = φίλος
• ζαπούνης (περσική) zebun = αδύνατος, καχεκτικός
Η ύδρευση γενικά του χωριού γινόταν από 2-3 βρύσες και πηγάδια και κυρίως από την πηγή Καρτσέα και από το Τσουροπέγαδον. Η ψυχαγωγία των κατοίκων του χωριού γινόταν από τους ντόπιους οργανοπαίκτες, όπως ήταν οι λυράρηδες Παναγιώτης Παπαδόπουλος, Γρηγόριος Παπαδόπουλος, Παναγιώτης Τσορουχίδης και Γεώργιος Ταρασίδης και οι τουλουμτζήδες Παύλος Τσορουχίδης, και Δαμιανός Παρθενόπουλος.
Το χωριό Μοναστήρ’ υπαγόταν στην επαρχία της Αργυρούπολης του Νομού Τραπεζούντας. Ήταν αμιγές ελληνικό χωριό χωρίς ούτε ένα τουρκικό σπίτι ή μάλλον για την ακρίβεια παλιότερα υπήρχε σε αυτό μια τουρκική οικογένεια, την οποία όμως διώξαμε γιατί ένα από τα μέλη της, πήγε και έκοψε ένα καρποφόρο δέντρο το οποίο ανήκε στον παπά του χωριού.