Ο Παναγιώτης Χατζόπουλος γεννήθηκε στα Πλάτανα της Τραπεζούντας το 1901. Αποφοίτησε από το αστικό σχολείο του χωριού του και συνέχισε τις σπουδές του στο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας τρία χρόνια δουλεύοντας συγχρόνως στο κατάστημα των γονέων του, οι οποίοι είχαν επίσης εγκατασταθεί και ζούσαν εκεί.
Η Σωτήρα και η Σοφία επέν’ναν ‘ς σ’ ορμάν ‘ς σα ξύλα, κρυφά ας σον γουρουτσήν. Σον δρόμον η Σοφία ερώτεσεν την Σωτήρα: «Άτσαπα αν ελέπ’ μας ο γουρουτσής ντο θα εφτάμ;».
Ο Τσιτενός δάσκαλος Ιωάννης Αβραμάντης (1890-1976). Εγεννήθη εις την Τσίτε της Αργυρουπόλεως το 1890. Σπούδασε εις το γυμνάσιον της Αργυρουπόλεως (Gumushane) και ακολούθως εις το περιώνυμον Φροντιστήριον της Τραπεζούντος, εξ’ ου απεφοίτησεν το έτος 1912.
Από την παράδοση που πέρασε από γενιά σε γενιά και έφτασε ως τις μέρες μας, μαθαίνουμε πως το Αμπρίκ μετά την άλωση της Τραπεζούντας το κατοικούσαν γύρω στις 450 ελληνικές οικογένειες κι ανήκε στα ανυπότακτα ακριτοχώρια της “Ρωμανίας”.
• τέρτ, ντέρτι (τουρκική) = καημός, πάθημα
• χουρταρεύω, γουρταρεύω (τουρκική) = γλιτώνω, σώζω
• γιαγκούν (τουρκική) = πυρκαγιά
• γιασίρ, γεσίρ (τουρκική) = ορφανό (κυριολεκτικά: αιχμάλωτο)
Μετά το Θύμισμαν η νύμφη αποσυρόταν στο νυμφίο. Σε μερικές περιοχές το αποκαμάρωμαν γινότανε μετά το Θύμισμα. Στην περίπτωση αυτή τραγουδούσαν το παρακάτω άσμα πάνω σε ένα χορό με λικνιστικό ρυθμό σαν τον χορό της τρυγόνας (ιδιόρρυθμος χορός).