Ο Πυρρίχιος ήταν πράγματι μια ένοπλη όρχηση των αρχαίων Ελλήνων, κατά την οποία ο ορχιστής (χορευτής) εμιμείτο τις αμυντικές και επιθετικές κινήσεις του μαχητού, το δε γεγονός αυτό εικονίζεται κατά τρόπον αδιάψευστο σε αγγεία του 4ου π.Χ. αιώνα.

Ελληνικά δίστιχα με τον ρυθμό του Σέρα ήταν ολίγα. Παραθέτω μερικά:
«Ακεί πέραν ήλος έν’, η Σιμέλα τίνος έν’;
Ακεί πέραν θεμόν έν’, η Σιμέλα τ’ εμόν’ έν’.

"Ο χορός Σέρα – Χορόδραμα»
Χαρακτηρίσαμε πιο πάνω τον επίδικο αυτό χορό ως χορόδραμα. Θα τολμήσουμε τώρα να αναλύσουμε την άποψή μας αυτή.

Πρόλογος του Π. Δ. Μουζενίδη.
Είναι χρέος μας να κάνουμε μια χρονική αναδρομή για να προσδιορίσουμε την αρχική πηγή από όπου εκκίνησαν οι σκέψεις που διατυπώνουμε στη μελέτη μας τούτη. Ήμασταν στην Θεοδοσούπολη (Ερζερούμ) πρίν από 50 κάπου χρόνια στις 19 Αυγούστου.

Εισαγωγή. Με τη μικρή τούτη μελέτη ο σεβαστός φίλος Π. Δ. Μουζενίδης θίγει ένα ζήτημα σοβαρό και πολύ αξιοπρόσεκτο. Οι Έλληνες του Πόντου χόρευαν το χορό Σέρρα. Τον χόρευαν και οι τούρκοι μόνο του Πόντου και γεννάται το ερώτημα: Οι τούρκοι πήραν τον χορό αυτό από τους Έλληνες ή οι Έλληνες από τους τούρκους.