Ο παπά Παύλος Χ' 'Α - Χαριτίδης εκ Τσίτης Σουρμένων Πόντου
Την 16ην Σεπτεμβρίου τρέχοντος έτους (1957) απεβίωσε στον Πειραιά ο εκ Τσίτης Σουρμένων καταγόμενος παπά Παύλος Χ''Α-Χαριτίδης και την επομένη ημέρα κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Αναστάσεως Πειραιώς.
Χειροτονήθηκε το έτος 1891 στον πρώτο βαθμό της ιεροσύνης (ιερέας) στον Ναό του Τιμίου Σταυρού Τσίτης. Ποίμανεν ευδοκίμως το ποίμνιό του και κατά την Ανταλλαγήν των πληθυσμών ήρθε εις Ελλάδα. Με τον θάνατόν του εξέλιπε μία συμπαθέστατη φυσιογνωμία αγαθού και σεμνού λευίτου, τον οποίον περιέβαλλαν οι συμπατριώται του με εξαιρετικήν αγάπην και ιδιαίτερον σεβασμόν. Αιωνία του η μνήμη. Κείμενο του κ. Λεωνίδα Καζαντζή Στατιστική Επαρχίας Σουρμένων. Χωρία, Συνοικίες, πληθυσμός (Β΄ Μέρος)
Φέτος συμπληρώνοντια 69 χρόνια απο την κοίμηση του.
Στην εικόνα αποτυπώνεται ένας ηλικιωμένος ιερέας με λευκή γενειάδα και γαλήνιο, πράο βλέμμα, το οποίο αντανακλά απόλυτα τον χαρακτήρα που περιγράφει ο συντάκτης του κειμένου Λέων Καζαντζής, κάνοντας λόγο για έναν «αγαθό και σεμνό» κληρικό που έχαιρε «εξαιρετικής αγάπης και ιδιαίτερου σεβασμού» από τους συμπατριώτες του.
Ο παπά Παύλος απεικονίζεται με το καλυμμαύκι και τα ιερατικά του ράσα. Όπως αναφέρει το κείμενο, χειροτονήθηκε ιερέας το 1891 στον Ναό του Τιμίου Σταυρού της Τσίτης Σουρμένων (στον Πόντο), όπου «εποίμανεν ευδοκίμως το ποίμνιόν του» μέχρι την περίοδο της Ανταλλαγής πληθυσμών, οπότε και κατέβηκε στην Ελλάδα. Η στάση του, καθισμένος απλά σε μια ξύλινη καρέκλα, υποδηλώνει την ταπεινότητα και την προσφυγική βιοτή στα τελευταία χρόνια της ζωής του στον Πειραιά, όπου απεβίωσε στις 16 Σεπτεμβρίου και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο της Αναστάσεως. Μια περιπέτεια της ενορία Καρακαντζή των Σουρμένων
Φωτογραφικό υλικό όπως η παρούσα φωτογραφία μπορεί να προέρχεται από Λευκώματα Συλλόγων, προσωπικές συλλογές, αναρτήσεις σε blogs ή sites όπως η Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, το Εθνικό Κέντρο τεκμηρίωσης και ηλεκτρονικού περιεχομένου, η Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, η Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού, η Μέριμνα Ποντίων Κυρίων, δημοσιεύσεις σε βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες, το Αρχείον Πόντου κ.ο.κ. και αποτελεί αρχειακό υλικό το οποίο ανήκει πρωτίστως στα εικονιζόμενα πρόσωπα, τις οικογένειες και τους απογόνους τους και κατά συνέπεια σε όλο τον ποντιακό λαό. Μέσω του Kotsari.com προβάλλονται για ιστορικούς και λαογραφικούς εκπαιδευτικούς λόγους, με την όσο το δυνατό πληρέστερη τεκμηρίωση, λεπτομερή αναφορά στα συστατικά στοιχεία προσδιορισμού, χρονολογίας, γεωγραφίας, λαογραφίας (γλωσσικού ιδιώματος), συγγενικών σχέσεων, ενδυματολογίας, ιστορικών συγκυριών και συσχετισμού με άλλο παρόμοιο υλικό από τον Πόντο. Σε κάθε περίπτωση γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια ενδυνάμωσης-ενίσχυσης των φωτογραφιών αρχείου με όλα εκείνα τα στοιχεία (ιστορικά και λαογραφικά) τα οποία είναι ικανά να τις παρουσιάσουν στο σήμερα με όσο το δυνατό μεγαλύτερη πληρότητα πληροφοριών και στοιχείων για την καταγωγή και σημασία τους. Στην πλειονότητα τους οι παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες έχουν επεξεργαστεί και επιχρωματιστεί με σεβασμό στα πρόσωπα που εικονίζονται, στις ενδυμασίες και στα δομικά μέρη της κάθε εικόνας καθώς στην αρχική τους μορφή τις περισσότερες φορές έχουν σχισίματα, ρωγμές, λείπουν κομμάτια ή τις έχει διαβρώσει ο χρόνος και η κακή αποθήκευση. Η σύγκριση μιας σχισμένης, φθαρμένης από τον χρόνο αυθεντικής φωτογραφίας με την αποκατεστημένη εκδοχή της αποδεικνύει την ουσιαστική σημασία της ψηφιακής διάσωσης των ιστορικών αρχείων. Πρόσωπα που κινδύνευαν να χαθούν κάτω από τις ρωγμές του χαρτιού, αποκτούν ξανά καθαρές εκφράσεις, επιτρέποντάς μας να συνδεθούμε άμεσα με την ιστορία τους.
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
