ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑ ΠΟΝΤΟΥ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 1900
Τα έθιμα των Θεοφανείων στον Πόντο αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της θρησκευτικής και εθνικής παράδοσης των Ελλήνων.
Ελληνίδες χωρικές με τις επιχώριες παραδοσιακές τους ενδυμασίες (ζουπούνας & τσόχας) κατά τον θερισμό στους λειμώνες της Σαντάς (Σάντας Χαλδίας) του Πόντου, στις αρχές του 1900,
Έναν καιρόν έτον ένας χ̌όρα γυναίκα. Ατέ είχ̌εν ένα χάταλον. Το χάταλον ατς ετράνινεν και είπεν τη μάναν εθε. «Μάνα εγώ θα παίρω τη βασιλέα το κορίτσ’». Σκού και δέβα ψαλάφα ‘τεν». Η μάνα ‘θε σιφτά̤ν σον πρόσωπον εθε ‘κ̌ι τέρεσε.
Το παρχάρι Χοτζά Μεζαρή ήταν ένα από τα ξακουστά ορεινά θερινά βοσκοτόπια (παρχάρια) της ιστορικής Κρώμνης στον Πόντο.
Ιδιόρυθμοι τύποι γυναικών στον Πόντο: Οι μολυβούδες, η κατακέφαλος και η τζαζού.
