Οι αδελφοί Οικονομίδη μαθητές του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας, ντυμένοι με τη στολή του σχολείου φοράνε πηλίκιο και στο γιακά του σακακιού τους τα αρχικά Φ.Τ. & οι αριθμοί 209 και 150
Οι αδελφοί Οικονομίδη μαθητές του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας, ντυμένοι με τη στολή του σχολείου φοράνε πηλίκιο και στο γιακά του σακακιού τους τα αρχικά Φ.Τ. & οι αριθμοί 209 και 150. Οι αδελφοί Οικονομίδη ως μαθητές του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας, ντυμένοι με την στολή
Το Ελληνικόν Φροντιστήριον Τραπεζούντος, ιδρυθέν το 1682 από τον λόγιο Σεβαστό Κυμινήτη, υπήρξε ο σημαντικότερος εκπαιδευτικός οργανισμός του Πόντου. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως ισότιμο ελληνικό Γυμνάσιο και λειτούργησε ως «Φάρος της Ανατολής» έως το 1921. Αν και το ίδρυμα ξεκίνησε με έντονο ανθρωπιστικό χαρακτήρα, το αναλυτικό του πρόγραμμα εμπλουτίστηκε σταδιακά. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, κατά τη σχολαρχία του Ιωάννη Οικονόμου (μετά το 1764), εισήχθησαν στο πρόγραμμα μαθήματα στοιχείων Ιατρικής και Γεωγραφίας. Πέρα από τα παραπάνω, η εκπαίδευση στο Φροντιστήριο βασιζόταν παραδοσιακά σε έναν άξονα που περιελάμβανε: Γράμματα και Ανθρωπιστικές Σπουδές: Έμφαση στη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, με σκοπό την πνευματική ανάπτυξη των μαθητών. Θρησκευτική και Ηθική Αγωγή: Αποτελούσε κεντρικό πυλώνα της διδασκαλίας για την ενίσχυση του δόγματος και την πνευματική θωράκιση της κοινότητας απέναντι σε εξωτερικές προκλήσεις. Απόφοιτοι και καθηγητές του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας 1910 Γενικές Επιστήμες: Όπως αναφέρθηκε, η γεωγραφία κατείχε σημαντική θέση, ενώ το πρόγραμμα υποστήριζε ευρύτερα μια συστηματική εκπαίδευση που συνέδεε τη γνώση με τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας. Η εκπαίδευση στόχευε στην πνευματική, ηθική και εθνική κατάρτιση των μαθητών, με ιδιαίτερη έμφαση στην ελληνική γλώσσα. Στο Φροντιστήριο δίδαξαν κορυφαίοι δάσκαλοι του Γένους, όπως ο Σεβαστός Κυμινήτης, ο Σάββας Τριανταφυλλίδης, ο Σάββας Κωνσταντινίδης και ο Περικλής Τριανταφυλλίδης. Το διδακτικό προσωπικό κατά τις αρχές του 20ού αιώνα στελεχωνόταν από εξειδικευμένους εκπαιδευτικούς, όπως ο γυμνασιάρχης Νικόλαος Λιθοξόου και ο φιλόλογος Ιεροκλής Αριστείδης. Πολλοί απόφοιτοί του αποτέλεσαν εξέχοντα μέλη της ελληνικής κοινότητας και στελέχωσαν εκπαιδευτικούς συλλόγους όπως ο «Ξενοφών». Ζωντανεύοντας τις μνήμες των Ελλήνων του Πόντου
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
