Ο μαρτυρικός θάνατος των παιδιών της Κερασούντας κατά τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού το 1916
Ο κ. Χάρης Τσιρκινίδης στο βιβλίο του "Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ" ιδιαιτέρως αναφέρεται στην αφήγηση του θείου του Ευριπίδη.
Ο μαρτυρικός θάνατος των παιδιών της Κερασούντας κατά τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού το 1916. Λέει λοιπόν: «Με πολλά βάσανα επιτέλους φτάσαμε στην Κερασούντα. Η πόλη ήταν γεμάτη από ρακένδυτους πρόσφυγες που έφυγαν από την τρομοκρατία των Τούρκων της υπαίθρου και συγκεντρώνονταν στις πόλεις. Εκεί, στην Κερασούντα, μας προειδοποίησαν οι συμπατριώτες μας ότι μαζεύουν όλους τους Έλληνες και τους μεν μεγάλους τους κλείνουν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου για να τους εξορίσουν κάθε φορά που συμπλήρωνε ο αριθμός των 250 ατόμων, τους δε μικρούς τους οδηγούν με μικρά καΐκια σ΄ άγνωστα μέρη. Στην εκκλησία δεν συμπληρώθηκε ποτέ ο αριθμός 250, γιατί εκεί χωρίς φαγητά, χωρίς νερό, μέσα στις ίδιες τους τις ακαθαρσίες, σε λίγες μέρες πέθαιναν οι περισσότεροι. Με τα ίδια μας τα μάτια είδαμε εγώ και ο αδελφός μου να μεταφέρουν τα παιδιά λίγο παρά έξω από την Κερασούντα κι εκεί να τα παραδίδουν στους άγριους τσέτες αντάρτες. Αυτοί τα άρπαζαν από τα πόδια και χτυπούσαν τα κεφάλια τους πάνω στα μεγάλα βράχια της ακτής, μέχρι να πεθάνουν. Ήταν Νοέμβριος του 1916. Το δράμα των δυστυχισμένων Ελλήνων του Πόντου που εκτοπίστηκαν δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις, θα χρειαζόταν ένα Δάντης να γράψει μία δεύτερη Κόλαση. Μέσα σε όλα αυτά αν προσθέσουμε και τις δημεύσεις των περιουσιών των Ελλήνων, κινητών και ακινήτων με ανύπαρκτες αιτιολογίες, γίνεται πλέον αντιληπτό, ότι το μόνο που έμενε σε αυτούς ήταν η αυτοεξορία, ο εκπατρισμός. Οι τούρκοι είχαν οργανωμένο σχέδιο για την ολική καταστροφή του Μικρασιατικού και Ποντιακού Ελληνισμού. Ήθελαν να τους ξεριζώσουν ώστε να τελειώσουν μια για πάντα με τους Έλληνες, όπως έκαναν λίγο πριν με την Αρμένικη μειονότητα. Ελάχιστη απόδειξη η επιστολή του διοικητή της Γ΄ οθωμανικής στρατιάς βεχήπ-πασά η οποία εστάλη στις 31 Ιανουαρίου του 1918 προς τον Μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρύσανθο και αναφέρει: "Δεν διαφεύγει ημάς ποσώς, ότι προπαντός κατά το διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της αποχωρήσεως των Αυτοκρατορικών στρατευμάτων και της εισόδου των εχθρικών (εννοεί των Ρώσων), η αποσόβησης παντός εκτρόπου και η πλήρης εξασφάλισης του Οθωμανικού στοιχείου εις την σοφήν και λελογισμένην πολιτείαν της ημετέρας Σεβασμιότητος". Για να αντιληφθούμε όμως την έκταση της καταστροφής που επέφερε η αδίστακτη πολιτική της Τουρκίας σε βάρος του υπόδουλου Ελληνισμού του Πόντου πρέπει να δούμε όλο αυτό το οικοδόμημα που δημιούργησαν οι Έλληνες του Πόντου, αναγεννημένοι κάθε φορά που ο δυνάστης προσπαθούσε με κάθε μέσο και τρόπο να αφανίσει. Η Γενοκτονία του Ελληνισμού του Πόντου
Ο Mαρτυρικός θάνατος των παιδιών της Κερασούντας κατά τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού το 1916
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
