Το χωρίον Κολχίς (Ακτσέ ή Αχτσέ Κλισέ ή Αλτζάκ Κλισέ). Προσφυγικά χωριά του νομού Κιλκίς
Ο οικισμός Ακτσέ Κλισέ, (τουρκικές λέξεις: Λευκές Εκκλησίες, και προήλθε από τις παλαιοχριστιανικές εκκλησίες του οικισμού) βρίσκονταν 4,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Κιλκίς και δυτικά του Γαλλικού ποταμού, σε υψόμετρο 170 μέτρα.
Στην Απαρίθμηση των κατοίκων το 1913, δεν κατεγράφησαν κάτοικοι. Μικρό σε μέγεθος χωριό, μεγάλο όμως σε ιστορική σημασία και παράδοση. Στο υπέροχο αυτό χωριό με τη μαγευτική ομορφιά της φύσης που οργιάζει, οι αξίες και οι παραδόσεις έχουν μείνει αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου. Κολχίς (Ακτσέ ή Αχτσέ Κλισέ ή Αλτζάκ Κλισέ). Η Κολχίδα έχει ταυτιστεί με τον οικισμό Καλλικός ή Καλλίκουμ (Callicum ή Gallicum) που ήταν σημαντικός ρωμαϊκός σταθμός του 1ου αιώνα π.Χ. Επίσης στην Κολχίδα υπάρχουν ρωμαϊκά και παλαιοχριστιανικά ερείπια οικισμού. Η αρχαία πόλη επιβίωσε έως και τον 10ο αιώνα, οπότε και καταστράφηκε από τις βουλγαρικές επιδρομές, με μεγάλο μέρος των κατοίκων να μετεγκαθίστανται στο γειτονικό οικισμό της Παναγίας Καλλικούς (σημερινό Κιλκίς). Το 1914 ήταν ένα κατεστραμμένο τσιφλίκι. Το 1919 αναγνωρίζεται ως οικισμός και προσαρτάται στην κοινότητα Σαρή Γκιόλ (Κρηστών) ενώ το 1922 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Σαρή Γκιόλ και προσαρτάται στη κοινότητα Κιλκίς με το Φ.Ε.Κ. 20Α της 15/02/1922. Στην απογραφή πληθυσμού του 1920, κατεγράφησαν 42 άνδρες και 31 γυναίκες, σύνολο 73 κάτοικοι ενώ στην απογραφή προσφύγων του 1923 βρέθηκαν στον οικισμό 119 πρόσφυγες (58 άνδρες και 61 γυναίκες). Μετά το 1923 εγκαταστάθηκαν και άλλες προσφυγικές οικογένειες, ανεβάζοντας τον αριθμό των κατοίκων το 1928 σε 46 οικογένειες προσφύγων (155 άτομα) κατά την Γ.Δ.Ε.Μ.- Ε.Α.Π.
Ήταν αμιγής προσφυγικός οικισμός. Το 1926 αποσπάται από την κοινότητα Κιλκίς και προσαρτάται στη κοινότητα Κρηστώνος με το Φ.Ε.Κ 217Α της 30/06/1926. Το 1927 ο οικισμός Ακτσέ Κλισέ μετονομάζεται σε Κολχίς. Στην απογραφή του 1928, εκ των 205 κατοίκων, οι 123 ήταν πρόσφυγες που ήρθαν και εγκαταστάθηκαν μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Σύμφωνα με το Ονομαστικό Ευρετήριο Αγροτών Προσφύγων, το 1928 στον οικισμό καταγράφηκαν 60 δικαιούχοι «αρχηγοί οικογενειών αγροτικώς εγκατεστημένων και των μελών τοιούτων οικογενειών δικαιούχων-κατά τους ισχυρισμούς των- αποζημιώσεως εξ ανταλλαγής αρ. 138661-138720 Το 1934 ο οικισμός Κολχίς αποσπάται από την κοινότητα Κρηστώνος Θεσσαλονίκης και προσαρτάται στη κοινότητα Κιλκίς Θεσσαλονίκης με το Φ.Ε.Κ. 23Α της 18/1/1934, ενώ λίγους μήνες αργότερα η κοινότητα Κιλκίς που υπάγεται και η Κολχίδα αποσπάται από το νομό Θεσσαλονίκης και προσαρτάται στο νεοϊδρυθέντα νομό του Κιλκίς με το Φ.Ε.Κ. 341Α της 8/10/1934. Από το 2011 με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» η Κολχίδα ανήκει στη Δημοτική Κοινότητα Κιλκίς (μαζί με την Αργυρούπολη, Ζαχαράτο, Κιλκίς, Μεταλλικό, Ξηρόβρυση και Σεβαστό) της Δημοτικής Ενότητας Κιλκίς, του νομού Κιλκίς, της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς. Προσφυγικά χωριά του νομού Κιλκίς.
Απογραφές: 205 κάτοικοι το 1928, 311 κάτοικοι το 1940, 184 κάτοικοι το 1951, 153 κάτοικοι το 1961, 134 κάτοικοι το 1971, 132 κάτοικοι το 1981, 150 κάτοικοι το 1991 και 81 κάτοικοι το 2011. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αντλήσετε Εδώ και Εδώ - Πηγή: Λουκάς Π. Χριστοδούλου - Προσφυγικοί Οικισμοί ΕΑΠ στη Μακεδονία 1928
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
