Άγιος Γεώργιος Επίσκοπος Αμάστριδος Πόντου (εκ Κρώμνην πόλιν περί την Αμάστριδα κατά την Μαύρην θάλασσαν)
Τη αυτή ημέρα 21 του μηνός Φεβρουαρίου μνήμη του οσίου πατρός ημών Γεωργίου Επισκόπου Αμάστριδος.
Στίχοι
»» Ο Γεώργιος και λειπών το σαρκίον
»» Πολλοίς γεωργεί ψυχικήν σωτηρίαν.
Ούτος ο όσιος ήτο υιός ευσεβών γονέων, Θεοδοσίου και Μεγεθούς ονομαζομένων, οι οποίοι κατήγοντο από την Κρώμνην (πόλιν περί την Αμάστριδα ευρισκόμενη κατά την Μαύρην θάλασσαν). Άγιος Γεώργιος Επίσκοπος Αμάστριδος Πόντου. Επειδή δε οι γονείς του αγίου τούτου διήλθος άτεκνοι την ζωήν των, δια τούτο παρεκάλουν τον Θεόν με προσευχήν και νηστείαν να δώση εις αυτούς καρπόν κοιλίας, το οποίον και έγεινε, διότι με θεϊκή φωνήν έμαθον και την σύλληψιν και το όνομα και το αξίωμα της αρχιερωσύνης, όπερ έμελλε να λάβη ο εξ αυτών μέλλων γεννηθήναι υιός εις τον καιρόν του γήρατος των, ο Γεώργιος ούτως δηλαδή. Ότε δε εγεννήθη το παιδίον και εκόπη από το γάλα, τα μεν ηδονικά και πρόσκαιρα της νεότητος πράγματα τελείως επέβαλε, τα δε μέλλοντα αγαθά ολοκαρδίως επόθησε, δεν ημέλει δε και τα μαθήματα, τα τε θεία και τα ανθρώπινα. Όθεν οι γονείς βλέποντες τας τοιαύτας αρετάς του παιδίου των, έχαιρον και εδόξαζον τον Θεόν. Αφ’ ου λοιπόν αρκετά επαιδεύθη ο άγιος αναχώρησεν από την πατρίδα του και υπήγεν εις το όρος της Συρικής και εκεί ευρών τίμιον τινα γέροντα, λαμβάνει παρ’ αυτού το αγγελικόν σχήμα των μοναχών, αφ’ ου δε ο γέρων του απέθανεν, υπήγεν εις την Βόνιτζαν (την εν Ακαρνανία ευρισκόμενη πλησίον εις το Ξηρόμερον) και εκεί εταλαιπωρείτο ο αοίδιμος με πάσαν σκληραγωγίαν και άσκησιν. Επειδή δε ο Επίσκοπος της εν τη Μαύρη θαλάσση Αμάστριος ετελεύτησε, δια τούτο ανεβιβάσθη και μη θέλων ο όσιος ούτος εις τον θρόνον εκείνης, ως λύχνος επάνω εις την λυχνίαν με την ψήφον Θεού και με την συμφωνία των ιερέων. Χειροτονηθείς δε Αρχιερεύς εις την Κωνσταντινούπολιν, ανεχώρησεν εκείθεν εις την επαρχίαν Αμάστριδα. Όθεν όλα ομού από αυτόν επεμελούντο και σπουδάζοντο, διατάξεις των ιερών, στολισμοί του αγίου Βήματος, καταστάσεις του ιερατικού τάγματος, προστασίαι των ορφανών και χηρών, πτωχοτροφίαι, χρεών εκκοπαί και ελευθερίαι, και προ πάντων η προς τον Θεόν ευσέβεια και ορθοδοξία, εκτός δε τούτων ήτο να βλέπξη τις εις Αμάστριδα να τελώνται παρά του αγίου θαύματα διάφορα. Με τοιούτον λοιπόν τρόπον καλώς διανύσας την ζωήν του ο τρισμακάριος, απήλθε προς Κύριον, παραδούς εις αυτόν εν ειρήνη το πνεύμα του. Αγιολόγιον Πόντου (Άγιοι και Μάρτυρες στον Πόντο καθώς και λαογραφικά θέματα γύρω απο την Εκκλησία και τους Αγίους).
Αγιολόγιον Πόντου – Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
